عجیبه؟؟؟
من که فکر نمیکنم تعجب بر انگیز باشه...
-پرس با فشار بالا
-تحرک خیلی زیاد در خط حمله
-استفاده از نهایت خلاقیت بازیکن ها
-استفاده از همه مهارت های بازیکن ها
-فقط 29 پاس اشتباه توی 431 پاس
.
یه غافلگیری خیلی خوب برای منچستریونایتد...
ترکیب یونایتد چند تا نکته داشت:
-رونی مهاجم نوک بود
فصل قبل که رونی به عنوان یه مهاحم نوک بازی میکرد اصلا خوب نبود اما فن خال هم دلایل خودشو داشت
برای احتیاط بیشتر فصل قبل منچستر با دو هافبک دفاعی بازی میکرد.و این به این معنی بود که فقط میتونه یه هافبک تهاجمی یا همون پست ده داشته باشه.
خوب پپ کرایف میشل و همه کسانی که این راه رو رفتن معتقدن استفاده از دو هافبک تهاجمی و تقسیم وظایف بین دو نفر موجب افزایش خلاقیت هافبک ها میشه
چیزی که ترکیب های سه نفره رو بین دفاع کنار وینگر و هافبک تهاجمی میسازه.
فن خال برای حل این مشکل بازی رونی رو به دو بخش تقسیم کرده بود
زمانی که توپ وسط زمین و دست هافبک های تدافعی بود
در این مواقع رونی یه خط عقبتر میومد و توپ رو دریافت میکرد و به کناره ها میبرد بعد از اون سریع میرفت و جا میگرفت تا از موقعیت به وجود اومده استفاده کنه.
اینو میشه از آمار لمس توپ های رونی در فصل قبل هم فهمیده که تعداد زیادی از اون ها پشت محوطه بودن
اما توی بازی دیشب رونی باعث تحرک و خلاقیت بیشتری شده بود.
منچستر از 5 بازیکن استفاده میکرد که هر پنج نفر میتونستن جای هم دیگه بازی کنن
ماتا و رونی و لینگارد و مارسیال و دارمیان و پوگبا که مدام جا به جا میشدن
ماتا رو یک لحظه به عنوان بال چپ یه لحظه به عنوان بال راست و ثانیه هایی بعد کسط زمین میدیدیم.
صحنه ای که لینگارد به پوگبا پاس گل داد رونی بال راست بود و لینگارد مهاجم نوک
رونی بازیکنی بود که هم میتونست جای ماتا و پوگبا رو به عنوان هافبک تهاجمی پر کنه
هم جای مارسیال یا لینگارد رو به عنوان بال پر میکرد.
رونی کسی بود که میزان جا به جایی رو حتی از بارسا که تیکی تاکا بازی میکنه هم بیشتر کرده بود.
ولی یکی از وظایف دیگه رونی سرعت دادن به ضد حملات بود.
توی یکی از صحنه ها که آخرش ماتا سانتر بلندی کرد و از یه سمت دیگه توپ به بیرون رفت رونی توپ رو از عقب دریافت کرده بود و توپ رو جلو برد تا بقیه از راه برسن و بعد با استفاده از دید و خلاقیت زیادش از بین گزینه ها بهترینشو انتخاب کرد.
رونی یکی از مهم ترین بازیکن های بازی دیشب بود و تاثیر زیادی توی این فوتبال فوق العاده داشت.
-کریک به عنوان هافبک دفاعی
خوب ما تیم های مورینیو رو معمولا با یه هافبک تخریب گر میبینیم
مثل ماتیچ اسین و حتی فلینی که چندین بار به اهمیتش در یونایتد امسال اشاره کرده.
اما کریک به هیچ وجه چنین بازیکنی نیست.
کریک یه هافبک فوق العاده باهوشه که دید عجیب و غریبی نسبت به بازیکن هایی که جلوتر از اون بازی میکنن داره.و البته یه پاسور خیلی خیلی خوب که فرگوسن چندین بار از کریک با این عنوان یاد کرده.
وجود کریک باعث شد که پوگبا آزاد باشه و رو به جلوتر بازی بکنه همون چیزی که خودش توی مصاحبه هاش گفته بود.
بازی های قبلی این پوگبا بود که پشت چهار نفر خط حمله حرکت میکرد و ازشون پشتیبانی میکرد.
به نوعی چشم تیم بود و همرو زیر نظر داشت هر جایی که بازی گره میخورد توپ رو دریافت میکرد و به منطقه دیگه ای که فضای مناسب تری بود میبرد.
اما حالا کریک این وظیف رو داشت و پوگبا میتونست از مهارت هایی که داره استفاده بهتری بکنه و نزدیکتر به دروازه بازی کنه.
.
از نکات ترکیب منچستر که بگذریم چند اتفاق قابل توجه در جریان بازی رخ داد:
-پرس شدید از جلو
به گل سوم منچستر دقت کنید
فشار ماتا و لینگارد روی مدافع حریف و بستن زاویه برای پاس به جلو رو مشاهده میکردیم
و پشت این دو نفر رونی و پوگبا حضور داشتن که مرحله دوم پرس رو شروع کنن و بعد از رد شدن توپ فشار بیارن
این نقشه جواب داد و رونی توپ رو پس گرفت و گل سوم به ثمر رسید.
صحنه پنالتی دوم هم همین اتفاق افتاد.
فشار رونی و مارسیال و لینگارد که موجب پاس اشتباه شد و پشت سرشون ماتا و پوگبا بودن ماتا توپ رو گرفت و موقعیت خوبی برای مارسیال ایجاد کرد.
توی خیلی از صحنه ها حتی دارمیان هم پرس از جلو میکرد.
خوب این پرس تاثیرات زیادی داشت و یکی از اون ها مالکیت توپ منچستر یونایتد بود که در تمام لحظات بازی بیش از 60% بود.
-جا به جایی های زیاد
ماتا رونی پوگبا مارسیال و لینگارد
همه این بازیکن ها با خلاقیت و مهارتشون به خوبی موقعیت ایجاد میکنن.
همشون هم توی گلزنی تخصص دارن
و هر پنج نفر میتونستن به جای هم دیگه توی پست هم بازی کنن.
این شما رو یاد چی انداخت؟؟
درسته توتال فوتبال
کرایف یه بازیکن طراح و گلزن بود
مسی همین طوره
اینیستا هم حتی چنین ویژگی هایی داره
خوب یادتونه گفتم اصلا عجیب نیست؟؟؟
مورینیو کسی بود که سال هایی از عمرش رو توی تیم بارسلونا گذروند.
حتی در مقطعی بارسلونا قصد استخدام مورینیو رو داشت.
پپ گواردیولا برای شکوفایی بیشتر بازیکن ها در خط حمله اون ها رو آزاد میذاره
مورینیو هم اکثرا همین کار رو میکنه
هر دوی این مربی ها بخشی از تفکراتشون توی بارسلونا شکل گرفته و برای همین من فکر نمیکنم عجیب باشه.
دیشب ما، ته ته توتال فوتبال رو دیدیم
تحرک زیاد
خلاقیت در تمام نقاط زمین
پنج بازیکن گلزن باهوش و با مهارت های عالی
هر چهار گل دیشب حاصل همین طراوت در بازی منچستر بود.
-بازیسازی با سه دفاع
شاو اسمالینگ و بیلی به همراه کریک توپ رو به گردش در میوردن و دارمیان ماتا مارسیال رونی لینگارد توی موقعیت مناسب جا گیری میکردن و توپ هارو دریافت میکردن.
بازی های قبلی بازی به سرعت به زمین حریف میرفت و بازیکن های خط حمله توپ رو به گردش در میوردن
خوب این کار باعث شد ما حرکات از قبل تایین شده ای مثل بردن توپ به سمت راست و ایجاد فضا برای سانتر رو مثل بازی های گذشته نبینیم.
بلکه بازیکن ها بیشتر درگیر خلق موقعیت و گلزنی بودن تااجرای حرکات از قبل تایین شده.همون نقشه هایی که از اصلی ترین علت های ناکام شدن فن خال بود.
این طور برنامه ها باعث از بین رفتن خلاقیت بازیکن ها میشد.
وظیفه به گردش در اوردن توپ به مدافعین داده شده بود چیزی که کمتر در تیم های مورینیو دیده بودیم و این.کار معمولا به عهده پست ده و هافبک وسط تیم هاش بوده مثل فابرگاس یا اسنایدر.
-یکی دیگه از اتفاقات بازی واکنش نشون ندادن از مربی فنر باغچه برای خنثی کردن تاک تیک های منچستر بود.
در بازی سیتی و بارسای شب قبل هر دو تیم یک پرس دو الی چهار نفره رو اجرا میکردن و هر دو تیم برای خنثی کردنش با یه توپ بلند بازی رو به یک سوم حریف میبردن تا همین عمل رو برای حریف تکرار کنن ولی فنر باغچه ای ها به لو دادن توپ هاشون در عقب زمین ادامه میدادن.
.
و در آخر دیشب بخش بارسایی از ذهن مورینیو رو دیدیم بخشی که پیروزی رو به کمک بی نقشه بودن فنر باغچه ای ها به ارمغاون اورد.
نمیدونم این چه کاری بود که مورینیو کرد.
به خاطر این که به همه یاد آوری کنه منچستر هم میتونه هجومی بازی کنه که یه مدل لج بازیه
یا این که بر اساس ضعف های فنر باغچه تیمش رو با این تاک تیک به زمین فرستاد
ولی هر چیزی که بود فوق العاده بود.مثل این که جو منچستر ژوزه رو هم در خودش حل کرده.
