طرفداری- دیدار دو تیم استقلال خوزستان و پرسپولیس در پایان هفته نهم با تساوی 1-1 به پایان رسید. عملکرد دو تیم را در این بازی بررسی کرده ایم:
تیم پرسپولیس که فوتبال مالکانه در دستور کارش قرار دارد، در نیمه اول این بازی، نتوانست روند همیشگی خود را داشته باشد و استقلال خوزستان توانست با پرس از جلو، تمرکز دفاع و هافبک پرسپولیس را بهم بریزد. شاید کمتر تیمی جرات کند جلوی این پرسپولیس، پرس شدید انجام دهد، اما جسارت پور موسوی و تیمش در نیمه اول قابل تحسین بود، طوری که هافبک های پرسپولیس نتوانستند به بازی سازی بپردازند و عملا حملات پرسپولیس مختل شد. علاوه بر آن سرعت اضافه شدن هافبک های استقلال خوزستان به حملات، بسیار عالی بود و هنگامی که به محوطه جریمه پرسپولیس می رسیدند نفرات زیادی را داشتند. برانکو و تیمش در نیمه اول غافلگیر شدند و انتظار این چنین بازی تهاجمی از سوی حریف را نداشتند. حتی زمانی که پرسپولیس توپ ها را به کناره ها می برد تا بازی را به آن منطقه بیاورد، فشار زیاد بازیکنان استقلال خوزستان باعث بازپس گیری توپ یا رفتن توپ به بیرون می شد. در این میان بازهم ربیع خواه عملکرد مناسبی داشت و کناره ها را به خوبی پوشش می داد. ربیع خواه بازیکنی است که بسیار مفید در اختیار تیم است و علی رغم اینکه پست تخصصی او دفاع چپ نبوده اما توانسته خود را اثبات کند که این البته از هنرهای مربی توانمندی چون برانکو است که چنین بازیکنی را به سطح واقعی خود رسانده و از او بازیکنی در چارچوب تاکتیک تیمی خود ساخته است. در واقع سال پیش هم چنین کاری را از برانکو دیده بودیم و او توانسته بود از محمد انصاری کم نام و نشان، یک مدافع چپ مطمئن بسازد و در این فصل هم او را به مرکز خط دفاع منتقل کرد تا زوج قابل اطمینانی با سید جلال حسینی تشکیل دهد. اینکه مربی بتواند بازیکن را به توانایی اصلی خود برساند و باعث پیشرفتش شود، کار بزرگی است که برانکو سالهای سال در ایران آن را انجام داده است و خدمت بزرگی به فوتبال ایران کرده است.
و اما به سراغ نیمه دوم این بازی می رویم: اشتباه بزرگ و آشکار پورموسوی!!
همانطور که گفتیم در نیمه اول، استقلال خوزستان توانسته بود با اصل پرس از جلو، برنامه پرسپولیس را بهم بریزد و هافبک ها را در امر بازیسازی دچار مشکل کند. اما در نیمه مربیان، دیدیم که این برانکو است که بازی خوانی مناسب دارد و توانست مسلط بر بازی شود. اشتباه فاحش پورموسوی از آنجا شروع می شود که آن ها در نیمه دوم همگی در زمین خود جمع شدند و عملا خواسته ی پرسپولیس را فراهم کردند و هافبک های آن ها را آزاد کردند. ما در این نیمه شاهد بودیم محسن مسلمان و کامیابی نیا آزادتر شدند و راحت تر به بازیسازی و تعویض منطقه می پرداختند. در این مورد دو فرض وجود دارد ؛ یکی اینکه پورموسوی دستور به عقب نشینی داده است و دیگری اینکه بدن بازیکنان استقلال خوزستان در نیمه اول آن قدر تحلیل رفته که ناچار به عقب نشینی شدند که در دوحالت کادر فنی مقصر است. اگر کادر فنی دستور به عقب نشینی داده است اشتباه فاحش تاکتیکی بوده است و اگر بدن بازیکنان تحلیل رفته نحوه ی بدنسازی ایراد داشته است که تیمی نتواند بیشتر از ۴۵ دقیقه پرس کند. در این میان برانکو با بازی خوانی و برگرداندن روحیه به تیم، روحیه جنگندگی را دوباره تزریق کرد و توانست با تعویض های مناسب خود، فشار حملات را بالا نگه دارد. با اینکه رامین رضاییان دقایق کمی به میدان آمد اما نشان داد چقدر آماده است و میتواند عصای دست برانکو در بازی و روزهای سخت باشد، فقط چند سانتر او پرسپولیس را در موقعیت گلزنی قرار داد.
