ما همانها هستیم که در سنین کودکی عاشق پائولومالدینی و بارزی شدیم و شکوه مثلث هلندی ریکارد وفون باستن و گولیت چنان ما را مسخ کرده بود که فکر نمیکردیم بالاتر از میلان هم تیمی خواهد آمد.آنچه در فوتبال جادو میکرد میلانی بود که بارسا و رئال را با چهار وپنج گل خورد میکرد و لیگ قهرمانان را فتح میکرد.آنروز چنان جادوی میلان خیره کننده بود که حتی نمیدانستیم کرویف در بارسا با کومان و روماریو و استویچکوف دارد مهمترین انقلاب تاریخ بارسلونا را رقم میزند وقتی میدیدیم با چهار گل برابر روسونری زانو زدند...تا سالها میلان یک پای ثابت مراحل بالا لیگ قهرمانان و کالچو بود.ولی ظاهرا قسمت نسل من این بود که عاشق شود و بعد درد فراق را یاد بگیرد.فراق از روزهای باشکوه میلان...از فردای روزی که انجلوتی با کاکا و سیدورف و پائولو مالدینی و ....هفتمین جام اروپا را فتح کرد سالها گذشته. تک قهرمانی الگری هم نتوانست دلمان را خوش و یقین را به تیم محبوبمان زنده کند...سیدورف و اینزاگی و میهایلویچ سریالی غم انگیز ناکامی میلان را رقم زدند.ظاهرا دیگر رئیس پولی نداشت که ستارگان را به سن سیرو بیاورد و جادوی میلان بزرگ را به نمایش بگذارد. وقتی کاکا در اولین کنفرانس مطبوعاتی اش با رئال گفت اگر این انتقال کمک مالی به تیم محبوبم میلان باشد با کمال میل میپذیرم! وقتی سیلوا و ایبرا و پیرلو رفتند و گاتوزو کفشها را آویخت و آقای رئیس از جیب خالی اش گفت نشانه ها میگفت که فردا روز دیگریست و روزگاری تلخ برای روسونری محبوبمان...با آمدن مونتلا باز سوالی که چند سال اخیر مدام زمزمه میکردم تکرار کردم چرا فرانک ریکارد مردی از جنس میلان نه؟؟چرا او را که عصر جدید بارسا را ساخت و ساخته و پرداخته تحویل پپ داد نباید به میلان بیاید و توانایی هایش را نشان دهد هنوز جوابش را نمیدانم.حتی نمیدانم چرا مربیان معروفتری مثل پراندلی و مانچو و اسپالتی و لیپی و کونته و فوج مربیان توانای ایتالیا برای کمک به میلان به سن سیرو نمی ایند؟جواب این را هم نمیدانم تنها میدانم همانطور که با احتیاط و شکننده به مونتلا و بردش مقابل یووه دلخوش کرده بودم خیلی زود حباب خیال خوش من فروشکست و میلان دوباره نشان داد تا روزهای بزرگی اش فرسنگ ها فاصله هست... و ما عاشقانه باز انتظار آنروز دیگر را میکشیم و دلخوش میکنیم به گفته مونتلا بعد از شکست مقابل جنوا: « ما همیشه آرام بوده ایم. این شکست تنها یک دست انداز در جاده بود و چنین چیز هایی پیش می آیند. گاهی اوقات شکست بیشتر از پیروزی به رشد شما کمک می کند.روند رو به رشد ما ادامه دارد ...»