یدالله اعتصامی در جریان گزارش مستقیم یکی از جدال های داخلی در حالی که از نمایش پسر یکی از کشتی گیران قدیمی به وجد آمده بود تصمیم گرفت احساسش را در قالب یک بیت شعر بیان کند: ((پسر کو ندارد نشان از پدر...نشاید که نامش نهند آدمی!!!))البته بسیاری از کارشناسان ادبیات معتقدند قدیم ها مصراع دوم این بیت (( تو بیگانه خوانش نخوانش پسر )) بوده!
بازی تراکتور سازی و پرسپولیس بود. تابلوی تعویض بالا رفت و غلامحسین دین محمدی قصد داشت برای تراکتور وارد زمین شود. جواد خیابانی اما ناگهان تمام تماشاگران تلویزیونی را در جای خود میخکوب کرد :((حالا غلام حسین دین محمدی برادر بزرگتر رسول خطیبی وارد زمین می شه!))
در جریان یکی از بازیهای پرسپولیس ، مجید خدایی کشتی گیر ملی پوش ایران در میان تماشاگران حاضر شده بود وقتی تلویزیون چهره ی او را به تصویر کشید عادل فردوسی پور گفت :((این هم مجید خدایی کشتی گیر تیم ملی فوتبال ایران))
در یکی از بازی های تیم مراکش در جام جهانی 98 نام بازیکن این تیم به همراه پرچم قرمز رنگ مراکش روی صفحه تلویزیونی حک شد. بهرام شفیع با هیجان فریاد زد:(( بله، نفهمیدیم چی شد اما در هر صورت داور بازیکن مراکش را اخراج کرد و حالا باید این تیم ده نفره به بازی ادامه بده. ))
و دفترداستان های شیرین سوتی های گزارشگران را با خاطره ای از گزارش غلامعلی پیر ایرانی در زمان برگزاری مسابقات دسته فوق سنگین وزنه برداری بازی ای آسیایی دوحه می بندیم :(( حالا حسین رضا زاده وزنه205 کیتو متری را بالای سر می برد))
البته من شخصا غلامحسین دین محمدی برادر بزرگتر رسول خطیبی رو ترجیح میدم !!
