طرفداری - آرسن ونگر، سرمربی فرانسوی آرسنال معتقد است مسوت اوزیل، هافبک ملیپوش آلمانی خود تنها در صورتی میتواند به جایگاه دنیس برگکمپ، اسطوره هلندی آرسنال برسد که پای برگه تمدید قرارداد خود را امضا کرده و برای سالها در این تیم بماند.
به گزارش skysports، اوزیل در چهارمین فصل حضورش در آرسنال فوق العادهتر از همیشه بازی میکند. نمایش تحسینبرانگیز او در بازی میانهفته برابر لودوگورتس - که با پیروزی دلچسب توپچیها همراه شد - موجب شده تا برخی از هواداران آرسنال اقدام به مقایسه هافبک ارزشمند کنونی خود با اسطوره فراموشنشدنی هلندی آرسنال، دنیس برگکمپ بپردازند. برگکمپی که با بازیها و ثبات بینظیر خود در کسب دو دبل و قهرمانی لیگ برتر بدون شکست، با لقب «خدا» در میان آرسنالیها خطاب میشود.
در چنین قابی، وقتی از ونگر درباره این مقایسه پرسیده شد ، سرمربی آرسنال یک شرط پیش روی هافبک خود قرار داد:
شباهتهایی میان آنها وجود دارد و به شخصه معتقدم مسوت میتواند به سطح و جایگاه دنیس برسد. اما برای این کار او باید تعهدش به این باشگاه را ثابت کند. دنیس برگکمپ برای یک دوره طولانی برای آرسنال بازی میکرد. تا 38 سالگی بازی کرد. آرزو میکنم مسوت را در 10 سال آینده نیز در اختیار داشته باشیم. اما این بستگی دارد. برای اینکه اسطوره آرسنال شوید، باید مدت زیادی در این تیم بازی کنید. این موضوع را به خوبی میتوان از دنیس آموخت. اگر شما دو سال در تیمی بازی کنید، اسطوره هواداران نخواهید شد.
آرسنال مدتهاست به دنبال تمدید قرارداد دو ستاره خود، الکسیس سانچز و مسوت اوزیل است. دو بازیکنی که با فرمی خارق العاده به استقبال دربی شمال لندن خواهند رفت. ونگر در باره تفاوتهای اوزیل در این چهار فصل می گوید:
معتقدم او حالا بالغتر شده است. مسوت هماکنون 28 ساله است و تفاوت شرایط فعلی او با روزهای اولی که به آرسنال پیوست، در این است که در آن زمان تمرکز خود را بیشتر روی بازی کردن میگذاشت اما حالا این تمرکز را روی تاثیرگذاری قرار داده است. بزرگترین تغییری که در بازی او به وجود آوردهایم این است که او حالا پیش از گلزنی یا تاثیرگذاری بر نتیجه بازی، دوندگی بسیار بیشتری دارد. اوزیل حالا بیشتر به خودش سخت میگیرد در حالی که استعداد او تغییری نکرده است. برخی مواقع بازیکنان بسیار مستعد به راحتی در تله میافتند. به این دلیل که فکر میکنند تاثیرگذاری در نتیجه بازی برای آنها کار بسیار راحتیست. آنها به صورت ناخودآگاه میفهمند که برای موثر بودن نیاز چندانی به تلاش و دویدن نیست و این خطرناک است.