به عنوان یک بارسایی این هجمه علیه رونالدو رو نه منطقی نه اخلاقی نمیدونم.
نمیتونم ستایشش نکنم و از این همه توهین یا قدرناشناسی ناراحت نشم.
رونالدو قطعا اخلاقهای نه چندان خوبی هم داره. اما به شدت تو زندگیش تلاش کرده و موفق بوده. کسی که هر دو سه شب کتک های بدی از پدرش میخورده. بعد شب و روز وزنه به پاش میبسته و میدویده و میدویده. کیلومترها. از بچگی تلاش شدیدی کرده در مسیر موفقیت، تا جایی که فرگوسن اونو کاملتر کرد.
وقتی 30 سالگی رو رد کنین متوجه میشین که چقدر دوست دارین به مانند رونالدو موفق باشین. اونوقته که میبینین توهین و تحقیر، یا قدر نشناسی چندان هم کار ساده ای نیست.
حتی اگر رونالدو کارهای غیر قابل تایید کرده باشه، عناوین بحث برانگیز برده باشه و یا دیگه هم نتونه به فرم آرمانیش برگرده باز هم نمیشه چشم روی تلاش و خدمات زیادش داخل مستطیل سبز، و انگیزه ای که به مسی برای بهتر شدن داد بست. پس اگر رئالی هستین بابت همه این سالها قدرشناسش باشین و اگر بارسایی، هر جایی که بهش ربطی نداره اسمش رو نیارین، حتی اگر دیگران این کار رو با مسی کردن. ملاک منصف بودن ما نباید خوب یا بد بودن دیگران باشه.
