بازی دوم - تساوی دوم این بار نوبت کاریاکین بود که با مهرۀ سفید بازی کند. مطابق انتظار او با e4 شروع کرد. کارلسن با رایج ترین حرکت کلاسیک یعنی e5 پاسخ داد. حرکات بعدی منتج به شکل گیری ساختار روی لوپز واریانت مارتینز شد. بازی به ایکوآل پوزیشن رسید و دو طرف به تساوی رضایت دادند. برخی نکات: کاریاکین در حرکت ششم از دو خط رایج یعنی قرار دادن رُخ در ستون e جهت ادامۀ واریانت بستۀ اسپانیایی و هم چنین گرفتن اسب با فیل به عنوان تعویض تاخیری (Delayed Exchange) سرباز زد و ادمۀ معروف به واریانت مارتینز را شکل داد. واریانت مارتینز از سوی سفید به معنای تاکید بر حفظ پیادۀ مستقر در e4 و آلارمی به سیاه مبنی بر افزایش احتمال حملۀ فیل مستقر در خانۀ a4 به اسب خانۀ c6 است که نتیجۀ آن برای سیاه، از دست دادن خط مقدم در حیاتی ترین منطقۀ بازی یعنی مرکز می باشد. کارلسن در حرکت هفتم عملا وارد فاز اشتاینیتز شد و کمربند میانی را با پیاده ها و اسب خانۀ f6 تقویت کرد. کاریاکین در حرکت یازدهم d4 انجام داد که تا حدی غیرمتعارف است. آنالیزهای کامپیوتری قرار دادن رُخ در ستون e را پیشنهاد کرده اند. (به هر حال کاریاکین روس است و روس ها هیچ گاه پایبند قواعد آرام و صلح طلب در بازی شطرنج نبوده و نیستند.) اما پاسخ کارلسن برگرفته از استراتژی بازی آرونیان - کاروآنا بود که متعاقب آن، طرف سیاه با معاوضۀ فیل خانه های سفیدخود با همتای سفید، امکان مانور بیشتری برای خود فراهم میکند. حرکت بیست و دوم کارلسن (تصویر مشاهده میفرمایید)، قدری عجیب بود! چرا که با ادامۀ 22...NXe4 23. NXe5 Bc5!24.Nd3 RXd3!25. cXd3 BXf2!+ 26. Kf1 BXe1 27. dX e4 Bb4 سیاه از منظر پوزیشنال در وضعیت بهتری نسبت به سفید قرار میگرفت. نکته: حرکات اشتباه از منظر آنالیزهای رایانه ای وجود نداشت. با این حال و به قول امانوئل لاسکر، همیشه حرکت بهتری وجود دارد :) امر مُبرهَن آنکه دو طرف(به ویژه کارلسن) در حال محک زدن اطلاعات تئوریک یکدیگر در بخش Opening میباشند و احتمال تساوی های بیشتر وجود دارد. لینک بازی: http://theweekinchess.com/chessnews/events/world-chess-championship-2016/carlsen-holds-karjakin-to-a-draw-with-black-in-world-championship-game-2