طرفداری-در مراسمی که شب گذشته و به وسیله انجمن نویسندگان ورزشی برگزار شد، کاپیتان سابق چلسی-پائول الیوت و جیانفرانکو زولا، در آستانه بازی مقابل تاتنهام در مورد شرایط چلسی با هم دیگر بحث و گفت و گو کردند.

به گزارش سایت رسمی باشگاه چلسی، هواداران چلسی که با خرید بلیت در این مراسم حضور داشتند، سوالات خود را از جیانفرانکو زولا و پائول الیوت پرسیدند. ابتدا زولا درباره پیشرفت چلسی زیر نظر آنتونیو کونته گفت:

من فکر می کنم کاری که آنتونیو کونته انجام می دهد، جا انداختن یک نوع فلسفه در باشگاه است. چیزی که مطمئنم آبراموویچ نیز به دنبالش بود. او می خواست تیمی را ببیند که با هویت خود بازی می کند. در این صورت شما یک سیستم برای بازی کردن دارید. سبکی به نام سبک چلسی که همه می فهمند کونته به دنبال چه کاری است. این سبک نامش سبک زولا، پویت یا هازارد نیست. این سبک بازی چلسی است. شما می توانید در زمین لوفتوس چیک را قرار دهید، یا از چالوبا استفاده کنید. آن ها می دانند که در این زمینه باید چه کاری را انجام دهند.

پائول الیوت که یک مدافع بوده است، از رو به رو شدن با بازیکنی مانند دیگو کوستا می گوید.

مهاجمان متنوعی وجود دارند. به طور مثال من در برابر مارکو فن باستن بازی کرده ام، که به طور باورنکردنی با استعداد، تکنیکی، فیزیکی و پرتحرک بود. در برابر مارادونا بازی کرده ام که مانند زولا با پایش جادو می کرد. اما بازیکنی مانند دیگو کوستا برای یک مدافع میانی، بدترین گزینه برای رو به رو شدن است. چرا که بسیار خشمگین و جنگنده است. شاید مدافعان میانی چنین شرایطی را تجربه کنند اما بازیکنی مانند او وضعیت متفاوتی دارد. منظورم از این حرف ها نا امید کردن کوستا نیست. در بازی مقابل میدلزبرو، او مقداری در میانه زمین افت کرده بود. اما هنگامی که توپ فرود آمد، او بسیار سریع و با زیرکی خود توپ را به گل تبدیل کرد. اگر من یک مدافع میانی باشم که قرار باشد رو به روی کوستا بازی کنم، می دانم که اگر توپ به سمت او بیاید، او با جنگندگی خود توپ را رها نمی کند. دو مدافع میانی حریف مطلع هستند که برای 90 دقیقه باید چنین شرایطی را تحمل کنند و این یک فشار واقعی بر روی دوش آن هاست. 

زولا در مورد شرایط ادن هازارد نیز سخن گفت.

خود من نیز چنین شرایطی را تجربه کرده ام. سال اولی که به انگلیس آمدم، در 6 ماه اول جایزه انجمن نویسندگان را دریافت کردم. در آن زمان بسیار خوب بازی می کردم. این موضوع به این دلیل بود که من آمادگی خوبی داشتم و چون اولین فصل حضورم در باشگاه بود، افراد زیادی مرا نمی شناختند. رفته رفته اوضاع برای من سخت تر شد و فشاری بر روی خودم احساس می کردم.  این همان دلیلی بود که در اواخر حضورم در ایتالیا شرایط خوبی نداشتم. در فصل دوم آمادگی خوبی نداشتم. حالا مردم مرا می شناختند و انتظاراتی از من داشتند. آن فصل برای من چندان جالب نبود و نتایج بسیار افت و خیز داشت. به نظرم ادن نیز همین موضوع را تجربه کرده است. حالا او چیز هایی آموخته و قدرتمند تر شده است.