یک عکاس آماتور به نام کریس پورسز خلاف این مسیر را رفته است. او در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، در خیابان‌های یکی از شهرهای بریتانیا به نام پیتربورو، عکاسی خیابانی می‌کرد و از پانک‌ها، پلیس‌ها، دوقلوها، فروشندگان، نوجوان‌ها و عشاق عکس برمی‌داشت. او بعد از ۴ دهه دوباره به آن شهر بازگشت و ۷ سال وقت صرف کرد تا دوباره آدم‌هایی را که از آنها عکس برداشته بود پیدا بکند و از آنها بخواهد که در محل عکس اولیه با همان ژست اولیه ظاهر شوند تا عکس تازه‌ای از آنها بگیرد. تصور کنید که او برای پیدا کردن دوباره آدم‌ها و متقاعد کردن آنها برای همکاری چقدر وقت و انرژی صرف کرده است. او این عکس‌ها را در در یک کتاب با عنوان «تجدید دیدار» یا Reunions منتشر کرده است.