طرفداری- آندرهآ بارتزالی که در دیدار فصل جاری یوونتوس مقابل کیه وو دچار دررفتگی شانه شد، دوران مصدومیتش را پشت سر می گذارد. او در مراسمی که Randstad ترتیب برگزاری آن را داده بود، گفتگویی مفصل را درباره دوران فوتبالی اش ترتیب داد.
بارتزالی درباره پیوستنش به وولفسبورگ در سال 2008، می گوید:
آن زمان تازه پدر شده بودم و وولسفبورگ اولین تجربه زندگی من و همسرم در خارج از کشور بود. پیش از آن من کاملاً شخصیت متفاوتی داشتم و یک فوتبالیست معمولی در پالرمو بودم. بعد از جام جهانی 2006، احساس کردم که آماده رفتن به یک باشگاه بزرگ هستم. در حقیقت کاملاً آماده نبودم، ولی وقتی پیشنهاد وولفسبورگ رسید، پیشنهادی که برای بازیکنی مانند من در آن زمان اغراق آمیز بود، تصمیم گرفتم به آلمان بروم. آنجا زیر نظر فلیکس ماگات بازی کردم که کاملاً ذهنیت من را تغییر داد. هر وقت من از چیزی گله می کردم، او به من می گفت می دانی چرا خوب تمرین نمی کنی، چون با کاری که می کنی باور نداری. اعتراف می کنم که آن زمان 70 یا 80 درصد توانم را می ذاشتم، امّا در تمرینات حتی نمی توانستم پایم را به توپ برسانم. آن نقطه عطف زندگی فوتبالی من بود و باعث شد رویکردم نسبت به کارم تغییر کند و همیشه به دنبال ارائه 100 درصد توانم باشم.
بارتزالی افزود:
نسبت به این موضوع احساس غرور نمی کنم، اغلب همسرم به من می گوید آن زمان تو اصلا در کنار ما نبودی و تمام فکر و ذهنت فوتبال بود، او درست می گوید. وقتی من در یوونتوس اولین اسکودتو را کسب کردم، درحالی که با همسرم در تعطیلات به سر می بردم، تمام فکر و ذهنم کسب دومین اسکودتو پیاپی بود، دیوانه آن شده بودم.من در دوران فوتبالی ام نتوانستم چندان وقت زیادی را به خانواده ام اختصاص دهم، امیدوارم در آینده بتوانم جبران کنم. امّا در مجموع همیشه مدیون فوتبال هستم، این شغل من است و همیشه به من در زندگی هدف می دهد.