جادوی میخیتاریان و نَفَس راحت مورینیو
۳۵۵ بازدیددوشنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۵ - 0۷:۲۲
این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.
ﮊﻭﺯﻩ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺟﻤﻌﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲِ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽﺍﺵ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖِ ﺗﯿﻤﺶ ﻭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝِ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺭﺍﺿﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕِ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩِ ﺍﺧﯿﺮ ﺭﺍ ﺻﺮﻓﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼِ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩِ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﯼِ ﻣﺮﺑﯽِ ﺳﺎﺑﻖِ ﭼﻠﺴﯽ ﻧﺒﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﻔﮕﯿﺮ ﺑﻪ ﺗﻪِ ﺩﯾﮓِ ﺑﻬﺎﻧﻪﻫﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺑﺮﺩﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻡ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﺷﻮﺕِ ﻣﻬﺎﺭﻧﺸﺪﻧﯽِ ﻫﻨﺮﯾﮏ ﻣﺨﯿﺘﺎﺭﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﯿﻤﻪﯼِ ﺍﻭﻝ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺮﺩِ ﺧﺎﻧﮕﯽِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺍﺯ ﻣﺎﻩِ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﯾﻦ ﺳﻮ ﺭﺍ ﺭﻗﻢ ﺯﺩ ﻭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪﯼِ ﺷﺶ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯﯼِ ﺭﺩﻩﯼِ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺳﺎﻧﺪ، ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﻧﺪِ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻦِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﺗﯿﻢﻫﺎﯼِ ﺑﺰﺭﮒِ ﻟﯿﮓ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﺍﺩ .
ﺳﺎﻝﻫﺎﯼِ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺩﺭ ﭼﻠﺴﯽ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼِ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﺷﺪ . ﺍﻣﺎ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪِ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﺁﺭﺳﻨﺎﻝ، ﻟﯿﻮﺭﭘﻮﻝ، ﭼﻠﺴﯽ ﻭ ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﺳﯿﺘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻭ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂِ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩِ ﺁﺧﺮﺵ ﺩﺭ ﭼﻠﺴﯽ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪ .
ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ ﺭﺍﻩِ ﺩﺭﺳﺖ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﺍ ﭘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ . ﺩﺭﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻡ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩِ ﺍﺧﯿﺮ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼﺕِ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻝِ ﺍﻭﻟﺪﺗﺮﺍﻓﻮﺭﺩ ﻓﻘﻂ ﺳﻪﺗﺎ ﺍﺯ 12 ﺑﺎﺯﯼِ ﺍﺧﯿﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥِ ﻣﻮﺭﯾﺴﯿﻮ ﭘﻮﭼﺘﯿﻨﻮ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻗﯿﺒﯽ ﺩﺭﺟﻪ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ، ﺭﻗﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺍﺯﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥِ " ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﯿﻢِ ﻟﯿﮓ " ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﮏ ﮔﻞ ﻫﺎﻓﺒﮏِ ﺍﺭﻣﻨﯽﺍﺵ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻻﯾﻘﺶ ﺑﻮﺩ .
ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﻧﯿﻤﻪﯼِ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻫﺠﻮﻣﯽ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﺩﻗﯿﻘﻪﯼِ ﺩﻭﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺨﯿﺘﺎﺭﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﻗﻠﺐِ ﺧﻂ ﻣﯿﺎﻧﯽِ ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻡ ﺯﺩ، ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻻﺗﺎﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻤﻮﻭﯾﭻ ﺭﺳﺎﻧﺪ، ﺯﻻﺗﺎﻥ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼِ ﭘﻞ ﭘﻮﮔﺒﺎ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﻫﻮﮔﻮ ﯾﻮﺭﯾﺲ ﺿﺮﺑﻪﯼِ ﭘﻮﮔﺒﺎ ﺭﺍ ﻣﻬﺎﺭ ﮐﺮﺩ . ﺍﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﯿﻮِ ﺑﺰﺭﮒِ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩﺑﺎﻥِ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼِ ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻮﺩ .
ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯼ ﮔﺬﺷﺖ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻣﯽﻫﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﺟﺮﯾﺎﻥِ ﺁﻥ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﺎﻟﮑﯿﺖِ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ ﺯﻭﺝِ ﻣﺎﯾﮑﻞ ﮐﺮﯾﮏ ﻭ ﺁﻧﺪﺭ ﻫﺮﺭﺍ ﺧﻂِ ﻣﯿﺎﻧﯽِ ﻣﺴﺘﺤﮑﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﯼِ ﺑﺎﻻﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﺮﺱ ﮐﺮﺩﻥِ ﺣﺮﯾﻒ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺳﻮﻡِ ﻣﯿﺎﻧﯽِ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮﯼ ﮐﯿﻦ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﭘﺎﺳﯽ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺪﻫﺪ، ﭘﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﺭﺍ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺑﺎ ﭘﺎﺳﯽ ﺩﻗﯿﻖ ﻣﺨﯿﺘﺎﺭﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖِ ﺗﮏ ﮔﻞِ ﺑﺎﺯﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﺍﯾﻦ ﮔﻞ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻧﻤﺎﺩﯼ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝِ ﺍﺻﯿﻞِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮﯾﯽ : ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻭ ﺳﺮﯾﻊ ﺩﺭ ﺿﺪ ﺣﻤﻠﻪ .
ﺟﯿﻤﯽ ﮐﺮﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻮﺩﯾﻮﯼِ ﺍﺳﮑﺎﯼ ﺍﺳﭙﻮﺭﺗﺲ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﺑﯿﻦِ ﺩﻭ ﻧﯿﻤﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﯼِ ﻧﻤﺎﯾﺶِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﮔﻔﺖ : « ﺍﻭﻧﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﯿﻢﻫﺎﯼِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯿﺸﻨﺎﺧﺘﯿﻢ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩﻥ . ﺗﺎﺗﻨﻬﺎﻡ ﺳﻬﻢِ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺗﻮﭖ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﮐﺎﺭ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩ . ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪﯼِ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺷﺒﯿﻪِ ﭼﻠﺴﯽِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥِ ﺍﻭﺟﺶ ﺑﻮﺩ . »
ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺮﺍﯼِ ﻧﯿﻤﻪﯼِ ﺩﻭﻡ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺷﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪ، ﺣﺘﯽ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﯿﺎﺭِ ﭘﻮﭼﺘﯿﻨﻮ، ﺗﻮﻧﯽ ﺧﯿﻤﻨﺰ ﻫﻢ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩ . ﺍﻣﺎ ﻗﻄﻌﺎ ﺁﻥ ﮔﻞﻫﺎﯼِ ﺩﻗﺎﯾﻖِ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﺍﺳﺘﻮﮎ، ﺁﺭﺳﻨﺎﻝ ﻭ ﺍﻭﺭﺗﻮﻥ ﺫﻫﻦِ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻗﺘﯽ ﺿﺮﺑﻪﯼِ ﺁﺯﺍﺩِ ﻋﺎﻟﯽِ ﭘﻮﮔﺒﺎ ﺑﻪ ﺗﯿﺮِ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪﯼِ ﺑﻌﺪ ﯾﻮﺭﯾﺲ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﮔﻠﺰﻧﯽِ ﻫﻤﻮﻃﻨﺶ ﺷﺪ، ﻣﻮﺟﯽ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﻇﻄﺮﺍﺏ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺪﺗﺮﺍﻓﻮﺭﺩ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ . ﺁﯾﺎ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎﯼِ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ؟
ﺍﺳﭙﺮﺯ ﺩﺭ ﺩﻗﺎﯾﻖِ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻓﺸﺎﺭِ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﻭﯼِ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩﯼِ ﯾﻮﻧﺎﺗﯿﺪ ﺁﻭﺭﺩ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩِ ﻣﻮﺳﺎ ﺳﯿﺴﻮﮐﻮ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺳﻤﺖِ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﺘﺌﻮ ﺩﺍﺭﻣﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺒﻞ ﻣﯽﺯﺩ . ﺍﻣﺎ ﺧﻂِ ﺩﻓﺎﻋﯽِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩ ﺍﯾﻦ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻪ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎﯼِ ﮔﻠﺰﻧﯽِ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ .
ﺩﺭ ﺳﻮﯼِ ﺩﯾﮕﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻣﺎ ﻣﺨﯿﺘﺎﺭﯾﺎﻥ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺼﺪﻭﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎﺯﯾﮑﻦِ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻮﺩ . ﻫﺎﻓﺒﮏِ ﺳﺎﺑﻖِ ﺑﻮﺭﻭﺳﯿﺎ ﺩﻭﺭﺗﻤﻮﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ 71 ﺑﺎﺭ ﺍﺳﺘﺎﺭﺕِ ﺳﺮﯾﻊ ﺯﺩ، ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡِ ﻫﻢﺗﯿﻤﯽﻫﺎﯾﺶ . ﻫﺮﺭﺍ ﺭﺍ ﻫﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺨﯿﺘﺎﺭﯾﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩﻫﺎﯼِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﺮﺭﺍ 11 ﺑﺎﺭ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﺮﯾﻒ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ، ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺑﺎﺯﯾﮑﻦِ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﭘﺎﺱِ ﮔﻞِ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻡِ ﺧﻮﺩﺵ ﺛﺒﺖ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﺧﻂِ ﺩﻓﺎﻋﯽ ﻫﻢ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺯﻭﺝِ ﻓﯿﻞ ﺟﻮﻧﺰ ﻭ ﻣﺎﺭﮐﻮﺱ ﺭﻭﺧﻮ ﺭﺍﺿﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﮐﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻬﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺍﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺎﺯﯼِ ﭘﯿﺎﭘﯽِ ﻟﯿﮓ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺗﯿﻤﺶ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﯽِ ﺯﻣﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻮﺍﻻﺗﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﯼِ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﭘﺴﺖﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﺍﻭ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺮﮐﯿﺐِ ﺍﺻﻠﯽﺍﺵ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ﺧﻮﺩِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﮔﻔﺖ : « ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺩﺳﺖ ﻧﺰﺩﻡ، ﭼﻮﻥ ﺗﯿﻢ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺭﻥ . »
ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﯿﻢﻫﺎﯼِ ﺑﺰﺭﮒِ ﻟﯿﮓ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﻣﻌﻨﺎ ﻭ ﺍﺭﺯﺵِ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﯼ ﻧﻮﯾﻞ، ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺱِ ﺍﺳﮑﺎﯼ ﺍﺳﭙﻮﺭﺗﺲ ﺑﺮﺍﯼِ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ، ﻫﻢ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺑﯽِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﻮﺩ : « ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪﯼِ ﺑﺰﺭﮔﯿﻪ، ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺮﺩِ ﺑﺰﺭﮒ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﺩﺭ ﻟﯿﮕﻪ . ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦِ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲِ ﺗﯿﻢ ﻣﯿﺸﻪ . »
ﺷﺎﯾﺪ ﻧﻮﻉِ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼِ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻗﺎﻃﻊ ﻧﺒﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﺗﯿﻤﯽ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﺭ ﺫﻫﻦِ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﯿﻢﻫﺎﯼِ ﻟﯿﮓ ﺑﻮﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺯﺧﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ، ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﻭ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻗﺪﻣﯽ ﻣﻬﻢ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯽ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻨﺪ .
ﻧﯿﮏ ﺭﺍﯾﺖ