سلام
اشتباه نکنین.حرفم راجع به تاریخ میلان نیست،حرفم فوتبالیه.
در حالیکه نگاه اکثر فوتبالیا به سیرک بلاتر در زوریخه، ما میلانیا نمیدونیم حواسمون کجاس. صبح تاشب فقط از خودمون میپرسیم چرا؟ هزاران چرا داریم که هیچکدومشون جواب داده نمیشه.
شهر میلان بدون شک پرافتخارترین شهر فوتبال دنیاس، با دو تیم مطرح و پرافتخار.هیچ شهری دو تیم با این اندازه افتخار بین المللی نداره.اما این سالها اوضاع خوب نیست.جریان چیه؟ چرا این اتفاقا افتاده؟
به ما اینتریا گفتن قراره واسه تیم ورزشگاه ساخته بشه.حتی مکان ساخت استادیوم هم مشخص شده و تا سال 2017 در ورزشگاه خودمون بازی میکنیم.واسه همین باید در هزینه ها صرفه جویی بشه.بازیکنای خوبمون فروخته شدن. اما هزینه ها کم نشد،چون پول ستاره هامون صرف خرید بازیکنای آماتوری مثل اسکلوتو، مودینگایی،بلفوضیل،پریرا ، کوزمانوویچ و ... ، شد. درآمد باشگاه کم شد و بدتر از همه اینکه ورزشگاهی در کار نیست! ورزشگاهی در کار نیست...
از طرف دیگه ، میلان، پرافتخارترین باشگاه جهان،هم وضع خوبی نداره.نمیدونم چی شد به بهانه های مالی، میلان خیلی از ستاره هاشو از دست داد. طرفدارای میلان بهتر میدونن وضعیت تیمشون چه جوریه. یکی از مشکلات این تیم مربیش بود که رفت.اما آیا اوضاع خوب میشه؟!
نگرانی ما نتایج فعلی نیست.بلکه توی این 2سال متوجه شدم که هیچ استراتژی کلانی واسه این دو تیم وجودنداره.سوالای طرفدارا جواب داده نمیشه و حرف منطقی از مدیرا نمیشنویم.رفتارها طوریه که دارم به این نتیجه میرسم مدیرای این دو تیم کمر به نابودی تیماشون بستن.
امیدوارم هم اینتر،هم میلان یه روز به دست طرفدارای واقعیشون مدیریت بشن تا نگرانیهامون برطرف بشه.
همش باخودم میگم چندوقت بیخیال فوتبال بشم.شاید اوضاع بعدا بهتر بشه. آخه زندگیم دچار اختلال شده! اما وقتی صبح از خواب پا میشم دوباره روز از نو،روزی از نو! آخه چه جوری تیم محبوبمو که بخش اصلی زندگیمه چندوقت بذارم کنار؟ چه جوری بخشی از زندگیمو از بقیه اش جدا کنم؟!
مگه آدم میتونه یه تیکه از قلبشو بذاره کنار؟! تازه اینتر تمام قلب منه،نه یه بخشیش...
