دوران کارلتو را همه بخاطر داریم،پر است از نوستالژی برایمان،زمان خوشی بود و لذت از فوتبالی که داشتیم عشق در کنار تیممان جریان داشت پائولو بود آلساندرو هم همینطور کافو کاکا کاستا شوا و یک دوجین بازیکنی که سرخوشمان میکردند...
اوضاع بهمین منوال پیش رفت نه برای میلان نه برای هر تیم دیگری یقینا ستاره بارسا هم افول خواهد کرد و بخاطره ها خواهد پیوست.
جریان هولدینگ فینی وست که باشگاه در تملک آن است پیش آمد در مورد چند و چونش صحبت زیاده که از حوصله این نوشته خارجه.
هولدینگ فینی وست توسط چه کسانی اداره میشود؟ دختر بزرگ برلو مدیر این گروه سرمایه گذاری است و اتهام آن در دستگاه قضایی ایتالیا محکوم شدن در یک پرونده فساد مالی غیر فوتبالی است.
بعد از اون بود که استراتژی تیم مدیریتی کاملا تغییر کرد دیگر رنگ و نشانی از باشگاه درجه اول اروپایی دیده نمیشد،زلاتان تنها ستاره ای بود که به تیم آمد و کاکا،شوا و تیاگو سیلوا هم علیرغم میل باطنی شان از تیم رانده شدند و اونچه برای هوادار موند بغض توی گلو بود...
تیم تونست در همون سال اولی که مکس اومد فاتح سری آ بشه با تکیه بر روی سوپر ستارش زلاتان که موتور محرک بود برای تیم در کنارش نوچرینو و پرینس بهترین عملکردشون را داشتن،در دیگر سو تیاگویی بود که آرامش تیم بود.
اما مگر چقدر می توان به ستاره هایی اتکا کرد که در 3 جبهه میجنگند؟
تراژدی از فروش زلاتان و تیاگو شروع شد،ستاره ها رفتند اما دریغ از جایگزینی!
بازیکن قرضی،مالکیت 40-60 و ... شد سوهان روح ما!
در فصل دوم آلگری 2ام شدیم و 13 ستاره تیم را ترک کردند هیچ تلاشی برای پر شدن خلا اونها انجام نشد جز ندانم کاری و خرید تنها برای اینکه خرید بکنیم!
در فصلی که ناپولی،فیورنتینا و حتی رم تونسته بودن بهتر پیش فصل آماده بشن تیم وصله پینه ای ما سوم شد!
همون جا گفتم دمت گرم آلگری!
دوستان عزیز این یه دلنوشته هواداری بود که فوتبال را با میلان فهمید،کودکیش با پوسترهای مالدینی،آلبرتینی،بوبان و... سپری شد نوجوانیش لباس شوا تنش بود جوانیش اما با یه بغض فرو خورده فوتبالی از تیمی که واقعا دوسش داره همراهه...
"لطفا شما هم نظرتون را بگید تا یکمی اینروزا دلمون سبک بشه"
Tu Sei Tutta la Mia Vita
