علیمنصور مسافر جمله های نَم کشیده !!

ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺮ، ﮐﻤﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ . ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺍﺯ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﻫﻔﺘﻪﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻫﻮﺍﺩﺍﺭﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ‏« ﺣﺪﺍﻗﻞ ‏» ﻋﺎﺩﺕ ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﺑﯽﻫﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﮏ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮐﺴﻞﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﮐﻢ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ، ﺑﺮ ‏« ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ‏» ﺍﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺍﺳﺖ . ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ، ﮔﺰﺍﺭﺷﮕﺮ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﺗﺎ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ . ﺟﻤﻠﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻬﻤﯿﺪﻥﺷﺎﻥ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩِ ﺍﻧﯿﮕﻤﺎﯼِ ﺁﻟﻦ ﺗﻮﺭﯾﻨﮓ ﺩﺭ ﻓﯿﻠﻢِ ‏« ﺑﺎﺯﯼِ ﺗﻘﻠﯿﺪ ‏» ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ . ﺟﻤﻠﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻫﻮﺍﺩﺍﺭ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻋﻠﯿﻤﻨﺼﻮﺭ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﻭ ﻣﺮﺑﯿﮕﺮﯼ، ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻋﻼﻗﻪ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﺾِ ﻧﺰﺩﯾﮏﺷﺪﻥ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦﻫﺎ، ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺵ ﻣﻤﮑﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦﻫﺎ، ﺭﻓﺘﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻋﻼﻗﻪﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺑﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ . ‏« ﻓﻀﺎﯼ ﻓﺮﺷﯿﻨﮓ ‏» ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉِ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﻟﯿﮓ ﺷﺎﻧﺰﺩﻫﻢ ﺑﻮﺩ . ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻟﻔﻈﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﺮﻣﺮﺑﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪﯼ ﻧﯿﺰﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﮑﯿﻪ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ . ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻡ ﺣﺬﻓﯽ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ‏« ﻫﻤﻪ 3 ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ‏» ﺑﻮﺩ . ﻣﺮﺑﯿﮕﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ، ﺑﺎ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎ ﻭ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﻋﺠﯿﺐ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺧﻮﺭﺩﻩ . ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺍﻓﺸﯿﻦﻗﻄﺒﯽ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎ ﺭﺍ ‏« ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ‏» ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺧﺮﺝ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﯾﮏﺗﻨﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺁﺭﻣﺎﻥﻫﺎﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﺑﮑﺸﺪ . ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﺑﻪ ﻧﻤﺎﺩ ﻫﻤﻪ ﺁﺩﻡﻫﺎﯾﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ ﮐﻼﻣﯽ، ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺗﺎﮐﺘﯿﮑﯽ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥﺍﺵ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺩﺑﯿﺎﺗﯽ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﻮﻧﺪ، ﺁﻥﻫﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺳﺮﺩﺭﮔﻤﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻋﻠﯿﻤﻨﺼﻮﺭ ﺭﻭﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﻤﻼﺕﺍﺵ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﯿﮑﺮﻭﻓﻮﻥ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﯾﻮﺳﻔﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﭼﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪﻫﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ : ‏« ﺍﯾﻦ ﯾﻪ ﻓﻀﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﻋﻈﻢﺍﺵ ﺭﻭ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﻣﻘﺼﺮ ﻫﺴﺘﯿﻢ ‏» . ﺍﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮐﻠﻤﻪ ﺩﯾﺘﯿﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺑﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻓﻀﺎﯼ ﺑﯿﺰﯾﻨﺲ ﻭ ﺗﻌﺮﯾﻔﺎﺕ ﮐﻠﯽ ﺳﺨﺖﺍﻓﺰﺍﺭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ، ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺭﺍ ﺷﮕﻔﺖﺯﺩﻩ ﮐﺮﺩ . ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎﯼ ﻗﺒﻠﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺑﯽ، ﺳﺮﺯﻧﺶﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺳﺘﺎﯾﺶﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻭ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﺭﻩ، ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻤﯽ ﺍﺯ ﺟﺬﺍﺑﯿﺖﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﯽ ﺑﻪ ﺟﻤﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎ ﻭ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲﻫﺎﯼ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﯾﻦ ﺣﺠﻢ ﺍﺯ ﺑﯽﺩﻗﺘﯽ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻼﻣﯽ، ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺮﻫﯿﺎﻫﻮﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﻼﺱﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﯿﮕﺮﯼ، ﺑﻪ ﮐﻼﺱﻫﺎﯼ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻗﺒﻞ، ﺩﻭﺭﻧﻤﺎﯼ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻨﺼﻮﺭﯾﺎﻥ، ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺬﺍﺏﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ . ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺪﺕ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺤﻮﻝ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺑﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮐﺎﺭﺍﮐﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮐﺮﺩﻩ، ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺝ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﺨﺖ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﺭﺳﺪ . ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎ، ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪﻫﺎ، ﺍﯾﻦ ﮔﺎﻑﻫﺎ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖِ ﻋﻠﯿﻤﻨﺼﻮﺭ ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﮐﻼﻩ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺯﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎ ﺗﺮﺍﮐﺘﻮﺭﺳﺎﺯﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺑﺎﺧﺘﻦ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ؟ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ .