درود به تمام دوستان
چند صباحی میشه عضو این سایت هستم و دورادور از نظرات همه ی شما استفاده می کنم.
من و خیلی از بچه های یوونتوسی علی الخصوص قدیمی ترها، بچه هایی که از سال 1996 به قبل طرفدار یوونتوس شدیم یه پیوند عجیبی با هم و تیم یوونتوس داریم.یوونتوس واسه ما ها فرا تر از تیمیه که دوستش داریم در واقع کنایه ای از زندگی خیلی از ما ها بوده مخصوصا دهه شصتی ها.تمام اتفاقاتی که واسه این تیم افتاد و زمان بندی اون اتفاقات به شکل خنده داری مصادف شد با پستی بلندی هایی که خیلیامون تو زندگی کشیدیم.دوران اوج دهه ی 90 مصادف بود با دوران نوجوونی یا جوونی خصوصا دانشجویی خیلیامون که تو شرایط اون موقع هممون خودمون رو تو اوج میدیدیم با کلی آرزوهای قشنگ واسه آینده،بعد دوران افول 2006 به بعد که به طرز عجیبی همزمان بود با مرحله ی فرو ریختن باورهای خیلی از ماها، زمانی که افتادیم تو دو دو تا چهارتا کردن و دیدیم چی فکر می کردیم چی شد.دوباره پا شدن یووه از 2010 مصادف شد با درکمون از موقعیت و زور زدن خودمون واسه بهتر کردن شرایطمون.خیلیا تونستن و خیلییام هنوز تلاششون رو میکنن. ولی این تیم شد یه الگو که اگه درست فکر کنم و درست عمل کنم پس میشه.واسه ما خیلی شیرینه این اوج گرفتن هیچی هم شیرینیه این موفقیت ها رو از ما نمیگیره، انگار که رفیق قدیمیه خودمون رو میبینیم که با تلاش به اون چیزی که میخواست رسید.مهم نیست اگه بگن یوونتوس مافیایی یا هر حرف دیگه ای، واسه ما یوونتوس زندگی خودمونه که وقتی موفق شدیم خیلیا که تنبل تر بودن و حسود پشت سرمون واسه اینکه خودشون رو گول بزنن بد گفتن ولی واسه اونایی که موفق شدن این حرفا هیچ اهمیتی نداشت و نداره.
زنده باد یووه زنده باد زندگی
ارادتمند شما
