3-19 به سودِ یوونتوس. این نتیجه‌یِ مجموعِ هفت بازی‌ایست که بیانکونری در عمرِ کمتر از شش ساله‌یِ جی استادیوم با آن از رم پذیرایی کرده. انگار بی‌جهت نیست که به رم "لا مجیکا" (جادو) می‌گویند، چون جالوروسی هر وقت پا به جی استادیوم می‌گذارد غیب می‌شود. توصیفِ حساس‌ترین جدال نیم فصل اولِ سری آ در یک جمله: ویژک شزنی در شکستِ 0-1 رم بهترین بازیکنِ تیمش بود. درسته که دروازه‌بانِ سابق آرسنال در دقیقه‌یِ 14 روی حرکتِ بولدوزریِ گونزالو هیگوایین و رد شدنش از رویِ دانیله دروسی و محوِ کردنِ کاستاس مانولاس از جریانِ بازی و شوتِ پایِ چپِ مهارنشدنی‌اش تسلیم شد، اما هم قبل و هم بعد از این صحنه دروازه‌یِ رم را از فرو ریختنِ دوباره و سه‌باره مقابلِ ال پیپیتا نجات داده بود. در سویِ دیگر زمین دانیله روگانی نشان داد چرا با فابیو کاناوارو مقایسه‌اش می‌کنند. ادین ژکو، صدرنشینِ مشترکِ جدولِ گلزنانِ سریِ آ با 12 گل، در کل بازی تنها دو بار در باکسِ یووه توپ به پایش خورد. این نمایشی بسیار به بلوغ رسیده از مدافعِ جوانِ بیانکونری بود که این هفته، همراه با لئوناردو بونوچی و استفانو استورارو قراردادشان را با باشگاه تمدید کردند. راستی استورارو. بالاخره مکس آلگری مهره‌ای که قرار بود جایِ پل پوگبا را در خطِ میانیِ یووه بگیرد پیدا کرده. استورارو خلاقیت و تکنیکِ طلاییِ پوگبا را ندارد، اما بعدِ دوندگی و جنگندگی را به مرکزِ زمینِ یووه می‌بخشد و کنارِ کلودیو مارکیزیو و سامی خدیرا ترکیبی متعادل به خطِ میانیِ بیانکونری می‌دهد. بی‌جهت نبود آلگری بعد از بازی ترجیح داد تمرکزِ رسانه‌ها را متوجه هافبکِ جوانش کند، نه مهاجمِ 90 میلیون یورویی‌اش: «تاکید میکنم این بازیِ استورارو را به خاطر بسپارید. این باشگاه دی.ان.ای‌ای داره که در وجود بازیکناش رخنه میکنه و باعث میشه خیلی زود خودشان را با تیم تطبیق بدن. نکته‌یِ مهم تزریق این دی.ان.ای به همه است، اینکه فداکاریِ یک بازیکن برایِ تیم هیچوقت از نظر ما پنهان نمیمونه.» به استورارو هم جنارو "رینو" گاتوزویِ جدید می‌گویند. یووه سالِ 2016 را با 100 امتیازِ در سریِ آ به پایان خواهد رساند، شاملِ 25 بازیِ خانگی و 25 پیروزی. شاید فقط نگاهی به آمارِ یووه در خانه و آمارِ لوچانو اسپالتی مقابلِ بیانکونری، کافی بود که با تمامِ آمادگیِ رم، شانسِ زیادی برایِ جالوروسی قائل نباشیم. اسپالتی در 22 جدال مقابلِ یووه 18 بار شکست خورده و تنها پیروزی‌اش مقابلِ آن‌ها به 10 سال پیش، در کوپا ایتالیا برمی‌گردد. با این حال رم قرار بود "یوونتوسی یوونتوس را ببرد"، که نشد. مردانِ آلگری که این هفته به جایِ سری آ باید به دوحه سفر کنند و در سوپرکوپا ایتالیا مقابلِ میلان قرار بگیرند، با دو بازی به پایان نیم فصل مانده لقبِ سنتیِ "کامپیونه دینورنو" را به خودشان اختصاص داده‌اند: قهرمان زمستان. زمستانِ امسال تفاوتِ زیادی با زمستان سالِ گذشته برایِ بیانکونری دارد (چون همش حرف از زمستان است ناچار باید پایِ "تاج و تخت" را وسط بکشیم: تفاوتی شبیهِ وضعیتِ وینترفل در اپیزودِ "نبردِ حرامزاده‌گان" و اپیزودِ "بادهایِ زمستان"). یووه درست در آخرین بازیِ نیم فصلِ اولِ فصلِ پیش برای اولین بار به رده‌یِ دوم رسید. بهترین رده‌یِ مدافعِ عنوانِ قهرمانی تا قبل از این هفته چهارم بود. بدترین؟ 17اُم. منبع: isport