درد دل با هوادارای استقلال....علیرضا منصوریان....و با خودم به عنوان یه استقلالی

حرف زیاده...اما علی الحساب هرچی همین الان موقع تایپ کردن به ذهنم میرسه رو بداهه مینویسم تا ببینیم حرفامون به کجا میرسه ... .تا الان همه میگفتن هوادار چقد باید بکشه؟گناه هوادار چیه؟حق هوادار بیشتر از اینه...اما من میگم این شرایط دقیقا حق هواداره... هواداری که احساسی مربی بیاره احساسی حمایت کنه و احساسی حیا کن رها کن سر بده حقشه این روزا رو بکشه حکایت حکایتِ یه فصل دوفصل نیست ده ساله داستانمون همینه مشکل اصلی هواداران که اول فصل اونجوری باد میندازن پشت گلوی مربی جوری که خودش و هوادارا همه باهم فکر میکنن گواردیولاس...بعد چهار هفته نتیجه نگرفتن جوری با سر میکوبنش زمین که دل شیر میخواد بلند شدنش... هر سه بار اومدن و رفتن امیر همین بود داستانش...اومدن ورفتن صمد همین بود....هردوبار اومدن و رفتن پرویز همین بود ...الانم داستان منصوریان همینه.... باهمین ابدوغ خیاری رفتار کردنامون تیم قهرمانی که از تیم ملی هم بیشتر ستاره داشتو به این روز انداختیم ... با همین یه روز مدیر محبوب ما حاج علی فتح الله...پس فردا شوالیه گمشو بیرون کردنامون تیمو کردیم کاروناسرا... پارسالم تیم افتضاح بازی میکرد...به لطف بازیکن و شانس قرعه هفت هشت هفته برد و تا هفته بیست و پنج تیمو صدر نگه داشت ...تا اونموقع تیم هیج مشکل تاکتیگی نداشت...همه باد تو گلوشون مینداختن وباافتخار از صدر صحبت میکردن وقهرمانی...بعد یه باخت حیا کن رها کن شروع شد...این حیا کن رها کن به درد لای جرز دیوارم نمیخوره...درد درد فوتبال نیست...این هوادارو با دوتا قاقالی لی و دوتا برد ابگوشتی میشه خامش کرد...پس اگه مثلا پس فردا بادوتا برد منصوریان حرفای امروزو یادشون رفت تعجب نکنید...همونطور که بعد اون دربی بایکی دوتا برد دوباره همه فک کردن تیم قهرمانه و باخت به تراکتور وصبا لازم بود تا متوحه بشن نه اقاجون چاهی که خودش نجوشه رو با اب دستی(یکی دوتابرد پشمکی)نمیشه پر آبش کرد ...وبازم دوباره بعد اون باختا شروع کردن حیا کن رها کن....حکایت همیشمونه... ... یکی نبود به منصوریان بگه ...توکه مطمئن نیستی از عملکردت چرا رو محبوبیتت قمار کردی...محبوبیت همونقدری که شیرینه گول زنندس...همونجوری که عین برج ده طبقه زیباس میتونه مث یه خونه ای که جلو زلزله مقاومت نداره شکننده باشه.....میزاشتی دوسال بعد میومدی....میزاشتی وقتی میومدی که هر هفته محبور نباشی دوساعت تو کنفرانس خبری ادبیات سر هم کنیو دلیل بیاری....نمیگم میزاشتی وقتی مربی حرفه ای شدی میومدی چون این هوادار فوتبال زیبا و حرفه ای نمیخواد....این هوادار فقط نتیجه میخواد...به دفعاتم ثابت کرده. اینو....به حرفاشون توجه نکن ...مث خودت خوب بلدن حرف بزنن اما عملکردشون ثابت کرده که تا وقتی نتیجه باشه مثل چلسی دی متئو هم شانس بیاری براشون مهم نیست...بااولین باخت قیافه های حق به جانبو تاکتیک شناس با جمله همیشگی من از اولم میگفتم....رو میشن...خلاصه میگم میزاشتی وقتی میومدی که مث امیرقلعه نویی اقلا چم وخم کار و راه بردنبه هر روشیو یاد میگرفتی..د ......انقد دوست دارم که هنوزم که هنوزه دوس ندارم از گل نازک تر بشنوی...ولی ناامید کردی ...بیشتر روت حساب میکردم......خلاصه استقلال همیشه بود...وقت زیاد بود برا اومدن ...اما الان بااین وضع بعید میدونم دیگه بعد رفتنت(هروقتی که باشه)برات شانس زیادی برا دوباره برگشتن وجودداشته باشه ...البته ازاین استقلال واین هوادار هیچی بعید نیست...صمد. افتضاح دوبار رفت و برگشت تو که جای خود داری.... پ.ن:اگه شما به عنوان هوادار اینجوری نبودید ونیستیدخوش ب حالتون....این حرفا راجع به خودمه