وقتی هیچ کس نمیتوانست لبخندی را بر لبمان بنشاند وقتی کسی نمیتوانست دلمان را شاد کند یک نفر تمام بار را به دوش میکشید به پرواز در می آمد ابرهای نا امیدی و غصه را که بر سر تمام مادریدی ها سایه افکنده بود کنار میزد اشک ها را تبدیل به لبخندها میکرد غم ها را به خوشی ها تبدیل میکرد چند نفر در زندگی ما وجود داشته اند که وقتی زانوی غم بغل کرده بودیم دستمان را گرفته اند و غم را کنار زده اند گفته اند ناراحتی ؟ من مشکل را حل میکنم کاپیتان ما بارها اینکار را کرده شب هایی که میتوانست به غم های بزرگ در دل تک تک مادریدی ها تبدیل شود به شب های روشنی تبدیل میکرد که تا به صبحش از شادی خوابمان نمیبرد چقدر لذت دارد امید چه حس خوبی است که بدانی وقتی همه میگویند تمام شد تو بگویی نه هنوز هم دقایقی مانده ما به کسی دلخوشیم که امیدمان را به یاس بدل نکرده چقدر خوب است که کاپیتانی مثل تو وارث هیرو رائول و کاسیاس شده هنوز مصاحبه ایکر را به خاطر دارم که بعد از حذف توسط دورتمند گفت "وقتی من به سمت راموس رفتم و صورت او را پر از اشک دیدم، به او گفتم: "تو یک قهرمانی، قهرمان رئال مادرید و اسپانیا" اما او به من گفت: "من گریه می کنم چرا که فصل گذشته باعث حذف رئال از نیمه نهایی شدم و به یاد می آورم که آن روز به خودم قول دادم که اگر فصل بعد به قهرمانی رئال در این جام کمک نکنم خودم را نمی بخشم." با شنیدن این جمله کاسیاس نیز گریه کرد! ***** کاپیتان با تعصب ما تو دینت را به همه ما ادا کردی باعث غرور تمام مادریدی ها شده ای با تمام فراز و نشیب هایت با تمام کم و کاستی هایت با همه عظمتت تو را پذیرفته ایم هنوز هم امیدمان به توست پیش برو و به تاریخ سازیت ادامه بده با اشک هایت اشک میریزیم و با فریادهایت فریاد میزنیم -------------------------------------------------------- این آهنگم قبلا گذاشتم عاشقشم راموس به همراه رفیقش خونده صدای اول صدای رفیقشه صدای دوم صدای خودشه که از دقیقه 1:22 شروع میشه خوندنش