امشب رفته بودیم بیرون و تا رسیدیم خونه دیدیم چه جنگی راه افتاده بین چلسی فنا,مورینیو فن ها و یونایتد فن ها و البته حظور سبز بعضی از دوستان متفرقه برای گل آلود کردن بحث
الان جوری شده که منچستری ها ما را متهم میکنن به بی چشم و رو بودن مقابل دستاوردهای ژوزه
ژوزه نقش مهمی داشت توی موفقیت باشگاه و به اصطلاح آوردن چلسی به جمع بزرگان اروپاو هیچ کسی هم منکرش نیست و دستشم درد نکنه ما هم تو موفقیتها پشتش بودیم هم تو شکستها خود من با وجود فصل اسف بار گذشته براش پست حمایتی نوشتم و از اونجایی که زیاد پستی نمیزارم پیدا کردنش نباید زیاد سخت باشه تو پروفایلم هست حتی ما تو رده 16 ازش حمایت کردیم و بعد از اخراجش تعداد چلسی فنایی که خوشحال شدن شاید از 10 نفر هم بیشتر نمیشد اما ژوزه هم بعد از قبول مربیگری منچستر چندبار زیرکانه خواسته به چلسی تیکه بندازه که با واکنش هوادارای چلسی مواجه شده که از اون طرف وارد جنگ تو دو جبهه مو فن ها و یونایتد فن ها شدن و وقتی هم که بحث به بن بست میرسید یونیتد فن ها شروع میکنن به صحبت از جام های توی ویترینشون و بی ریشه خوندن یه تیم 112 ساله ,فقط خواستم بگم اگه ما الان از کونته حمایت میکنیم بخاطر این ه که ما را دوباره به مسیر موفقیت برگردوند برای این ه که بعد از دو شکست پیاپی خورد کننده مقابل دو رقیب مستقیم تغییر تاکتیک داد و تیم و خودش را نجات داد کاری که ژوزه تا قبل از اخراجش انجام نداد چلسی به اندازه کافی به مو فرصت داد اما تغییری احساس نشد توی فوتبال هیچ چیزی مشخص نیست عمر هر مربی ای توی یه تیم بالخره یه روزی تموم میشه شاید همین کونته سال دیگه اخراج بشه کسی چیزی نمیدون ه توی هر تیمی وقتی مربی ای نا موفق باشه اخراج مشه فقط چلسی این کار را نمیکنه, برای ما فقط باشگاه مهم ه مربی و بازیکن میان و میرن
مورینیو هم با تمام دست آوردهایی که برامون داشته باید فراموش کنیم حالا اون مربی تیم رقیب ه و مقابل ما قرار گرفته و در آخر بحث را با سخن مورینو بعد از گلزنی لمپارد با لباس سیتی به چلسی تموم میکنم "داستانهای عاشقانه تموم شده"
