شما رو به گوش دادن این اهنگ از پیشکسوت موسیقی مقامی خراسان دعوت میکنم . نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی وفایی الهی برافتد نشان جدایی جوانی بگذرد تو قدرش ندانی غمت در نهان‌خانهٔ دل نشیند به نازی که لیلی به محمل نشیند به دنبال محمل چنان زار گریم که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند خلد گر به پا خاری، آسان برآرم چه سازم به خاری كه در دل نشيند؟ پی ناقه‌اش رفتم آهسته، ترسم غباری به دامان محمل نشيند مرنجان دلم را که این مرغ وحشی ز بامی که برخاست مشکل نشیند عجب نيست خندد اگر گل به سروی كه در اين چمن پای در گل نشيند به‌نازم به بزم محبّت که آنجا گدایی به شاهی مقابل نشیند طبيب، از طلب در دو گيتی مياسای كسی چون ميان دو منزل، نشيند؟