سلام
شب بعد از باخت به میلان مطلبی که الان مشاهده می کنید رو تایپ کردم اما لحظه به اشتراک گذاشتنش اینترنتم قطع شد و مسافرت پیش اومد و نشد بفرستم اما الان مجال فراهم شد:
میدونم شاید برای هیچ کدومتون حرفام مهم نباشه و بگین خب حالا که چی!!و یا شاید تو یه صفحه ورزشی زیاد عرف نباشه...اما گفتم بعد یه مدت بودن در کنار هم باس موقع رفتن خداحافظی کنم.........خیلی وقته طرفدار یووه هستم کی و کجا بماند...کلی میگم....چند وقته با دیدن بازی های یووه(بحث اصلا سر بد بازی کردن تیم و مخصوصا باخت نیست )به قدری حرص می خورم و استرس طی بازی، که فشار خون بالا ، تپش قلب و در نهایت گرفتگی قلب کمترین دستاوردش برام بوده!!(وارد بحث های پزشکی نشم!)بطور مثال مخصوصا بازی بایرن و بازی یووه -میلان همین امشب...این بلا سرم اومده...یا مشکل از منه یا نمیدونم کی یا چی......از فردا تا مدتی که نمیدونم کی هست فوتبال (یوونتوس)تماشا نمی کنم(خواهشا منظورمو بد برداشت نکنید،بحث نیاز کسی و یا یووه به تماشا شدنش به وسیله من نیست)....مهم تر از همه بحث سر باخت تیم محبوبم نیست که من فجیع تر از ایناشو با یووه نفس کشیدم....و همچنین مثلا ما امشب حقمون کامل باخت بود اما نمی تونم باخ تیممو تحمل کنم چه بد باشه تو زمین چه خوب. البته شاید هرچی سن بالا میره حساسیت رو چیزی که همیشه بهش علاقه داشتی بالا میره(متاسفانه یا خوشبختانه یووه برای من ابدا یه تفنن نبوده....بلکه شده جزئی از زندگیم ).......دم همه یووه ایها گرم...بقیه دوستانم که به من لطف داشتن همینطور.....نمیدونم تا کی ولی خدا حافظ.امیدوارم تو زندگیتون جدا از اینکه طرفدار چه تیمی هستید موفق و کام روا باشید...........مخلصیم
