شعری برای زلاتان ( پسر خدا )

گویند که دراین رشته فوتبال یکی هست که دست همگان را ز پشت بست محبوب زمین و آسمان اوست استاد کریس و همگان اوست از شوت و دریبل و سانتر گرفته تا چیپ و گل و قیچی نشسته برفتم من به نزد سب پلاتر بدو گفتم که کیست این مرد ماهر؟ بگفتا سب: که آرام باش.هی.هیس!! ز تکواندو کمربندش مشکیست مبادا بشنود حرف مرا او چرا که میکند او از سرم مو زلاتان است،همان سرو بلند قد همان که قدرت شوتش زبانزد زلاتان خود نخواست توپ طلا بگیرد چراکه باز مسی گریه ش می گیرد چقدر کوچک شمرد او فیفا را حتی او نخواست توپ طلا را خلاصه من بگویم و دگر هیچ بود عشقم زلاتان ابراهیموویچ