با صدای بی صدا *** مثل یه کوه بلند *** مثل یه خواب کوتاه *** یه مرد بود یه مرد ... نمیدونم قهرمانی با بهترین مهره ها و در بهترین شرایط که حاصل از چندین سال برنامه ریزی و رسیدن به هارمونی در بین تمام بازیکن ها و کادر فنی تیم به دست میاد رویایی و افسانه ای لقب میگیره یا نه اما مطمئنم قهرمانی با تیمی که در یک فصل از جهنم از دست دادن سهمیه لیگ قهرمانان در لیگ داخلی به بهشت فتح بزرگترین و با کیفیت ترین جام فوتبال باشگاهی دنیا دست پیدا میکنه رویایی و افسانه ای و شاید خرق عادت باید لقب بگیره ! داستان بازیکن سابق تیمی که در ابتدای فصل به عنوان دستیار جوان تربن مربی فاتح لیگ اروپا نیمی از فصل رو شاهد زوال تدریجی باشگاه محبوبشه تا جایی که توسط ناپولی ایتالیا در خطر حذف از لیگی که طرفداران تیم بی تابانه در انتظار فتحش هستن رو به عنوان دستیار تجربه میکنه ... اما در نیمه دوم - نیمه مربیان - بدون هیچ سر و صدایی و یا اختراع القابی مثل بهترین تیم دنیا یا بهترین روش دنیا و امثالهم یکی یکی رقبای پرمدعای خودش رو از پیش رو برمیداره تا به مونیخ و غول آخر سخت ترین قرعه ممکن یعنی رقابت با رقیب در خونه حریف میرسه ... اینجای داستان حکایت افتخار بزرگیه که با فتح بهترین جام دنیای باشگاهی فوتبال در کوتاهترین مدتی که من به یاد میارم اسم خودش و تیمش رو در تاریخ حک میکنه ... این قصه یه مرد بود یه مرد ... شاید به نظر شبیه داستان پریان باشه اما شاید لازمه در تیتراژ چنین داستانی بنویسم که این داستان بر اساس که نه ... خود خود واقعیت بود!!! دی متیو مردی بود که این رویا رو به واقعیت تبدیل کرد. ممنون RDM عزیز روبرتو دی متئو مربی موقت چلسی و شاید تنها مربی موقتی که فاتح لیگ قهرمانان اروپاست - چیزی که مطمئنا نمیشه از تاریخ این رقابت ها حذف کرد - بنا بر حکم افرادی که خودشون رو حاکم مطلق دنیای فوتبال میدونن و اعتقاد دارن سایرین یا باید بنا بر میل این امیران خود خوانده فوتبال بازی کنن و یا در دسته تروریست های فوتبالی (( واژه ابداعی ضد فوتبال!!! )) قرار میگیرن و یا با یک درجه تخفیف به عنوان قاتلان بازی زیباباید از یاد همه فوتبال دوستان Shift+Delete بشن ، دوباره مورد عنایت قرار گرفت و این بار بازیکن شکست خورده در برابر تیم این مربی اعتقاد داره که تیمش به تیم و مربیی باخته که هیچی نداشت !!!! شاید به عنوان گزارشگر باید از چنین بازیکنی پرسید پس چرا مدعیان بهترین تیم تاریخ به همراه مدعی بهترین مربی تاریخ از بردن چنین تیمی با مربیی که هیچ چیزی به فوتبال اضافه نکرد حتی با وجود 10 نفره شدن حریف هم عاجز بود؟ سوال بزرگی که البته پرسیده نشد! گاندی بزرگ عبارتی نزدیک به این مضمون رو گفته : " ابتدا شما رو نادیده می گیرند بعد به شما می خندند بعد با شما می‌‌جنگند ... و در آخر شما پیروزید. :-) " سخن بزرگ از مردی بزرگ که اغلب در تمام زمان ها و موقعیت ها مصداقی پیدا میکنه! برای کارهای بزرگ تاوان بزرگی هم باید پرداخت بشه و در برابر ارزش های بزرگی هم به همراه خواهند داشت ... مطمئنا دی متئو برای قشر وسیعی از فوتبال دوستان در دسته اسطوره ها و مورد ستایش ترین ها قرار گرفته ولی شکستن کارتل قدرتی که ادعاهایی بسیار بزرگتر از اندازه داشتن نمیتونه بدون هزینه به دست بیاد و یکی از هزینه ها همین تنفری ست که بعضا حتی بعد از مدتها دوباره سراغ کسی رو میگیرن که مدتهاست مصاحبه ای هم نداشته - اگر تنفر از مثلا مورینیو به واقع تنها برای مصاحبه ها و رفتارهای خاصش باشه که همه میدونیم این طور نیست – چه برسه به مصاحبه جنجالی و تحریک کننده! در آخر میتونم بگم ممنون دی متئو عزیز حتی برای سومی در مرحله گروهی سال بعد جامی که برامون تبدیلش کردی به خاطره و مطمئن باش نه تنها هیچ وقت از یاد نخواهی رفت بلکه حتی رقیب هم هنوز نتونسته خوردن دو گل از تیم 10 نفره تو رو فراموش کنه! ممنون بابت همه چی و موفق باشی مرد بی صدا، بزرگ و رویایی