طرفداری - مارتین کیون، مدافع سابق اورتون، آرسنال و تیم ملی انگلستان در ستونش در نشریه دیلی میل، اولین رویارویی خود با رایان گیگز جوان را بر روی کاغذ می آورد. من قبل از اینکه رایان گیگز اولین بازیش برای یونایتد را انجام دهد، کمی از او شنیده بودم. نورمن وایتساید [بازیکن سابق یونایتد] هنوز در اورتون بود و ما با هم بازیان سابق او در یونایتد زیاد معاشرت می کردیم. برایان رابسون اغلب تعریف می کرد که او گیگز چقدر خوب است و وقتی شخصی مثل رابسون می گوید کسی خوب است شما حتما توجه ویژه ای خواهید کرد. آن زمان رفتن به الدترافورد مانند حال ترسناک نبود. مردان الکس فرگوسن لیگی را فتح نکرده بودند و لیورپول هنوز آقای فوتبال انگلستان بود. ما [اورتون] هم تیم خوبی بودیم و دو سال قبل در فینال جام حذفی حضور داشتیم. اما آن روز در الدترافورد ما بارقه ای از دلیل موفقیت یونایتد در سال های بعد را مشاهده کردیم. ما یک بر صفر با گل دیوید نیوول از یونایتد جلو بودیم که رایان گیگز به جای دنیس اروین مصدوم به بازی آمد. او پیراهن شماره 14 را به تن داشت که بسیار برایش گشاد بود. او پسرکی لاغر مردنی بود که در سراسر زمین سرک می کشید. در همان بازی هم سرعت او به چشم می آمد هرچند از نظر یونایتد بازی خوبی نبود و در نهایت با گل دیگری از دیوید واتسون دو بر هیچ بازنده شدند. گیگز اولین بازیکن از نسل بازیکنانی بود که به جوجه های فرگی معروف گشتند؛ دیوید بکهام، پل اسکولز، برادران نویل و نیکی بات دیگر بازیکنان آن دوره بودند. من چندین بار دیگر نیز مقابل گیگ بازی کردم، شاید معروف ترین آن ها نیمه نهایی جام حذفی در سال 99 باشد که گیگز با گذشتن از من و چندین بازیکن دیگر آن گل معروف را به ثمر رساند. من همواره شیوه ای که فرگوسن در بازی گرفتن از او به کار گرفته است و از او با بالا رفتن سنش حمایت کرده است، را تحسین کرده ام. ما او را در بال چپ دیده ایم، همچنین در پشت مهاجم، سپس در هافبک وسط و حالا دوباره در سمت چپ. مرد ولزی همچنان در بازی ها تاثیرگذار است، گل می زند، پاس های کلیدی می دهد، گویی هیچ گاه تاثیرش محو نمی شود. او به راستی استنلی متیوز دنیای مدرن است. متیوز تا 50 سالگی بازی کرد که برای گیگز زیاد خواهد بود اما او هنوز یکی دو سال دیگر می تواند در بالاترین سطح بازی کند. *روز شنبه، گیگز 22 مین سالگرد اولین بازیش برای یونایتد را جشن خواهد گرفت. او موفق شده است تا کنون 999 بازی رسمی باشگاهی و ملی انجام دهد. جالب آن که رایان گیگز یا آن طور که آن زمان نامیده می شد رایان ویلسون، قرار بود تا با سیتی قرارداد امضا کند و حتی مقرر شده بود در روز تولد 14 سالگیش (کمترین سنی که می توان با یک بازیکن قرارداد بست) با آبی های منچستر قرارداد امضا کند، اما الکس فرگوسن که به تازگی مربی یونایتد شده بود در صبح تولد 14 سالگی رایان شخصا به منزل آن ها آمد و رایان و مادرش را مجاب کرد تا به یونایتد بپیوندد. او رکورد دار تعداد حضور برای باشگاه است. *او همچنین برای یک سال دیگر قراردادش را تمدید کرد تا حداقل یک سال دیگر شاهد فوتبال با حضور مرد افسانه ای یونایتد باشیم. درباره او گفته اند.... الساندرو دل پیرو: تنها دیدن بازی دو بازیکن مرا به گریه انداخت؛ یکی روبرتو باجو بود و دیگری رایان گیگز. یوهان کرویف: اریک کانتونا بازیکن بزرگی است، اما به خوبی رایان گیگز نیست. ران اتکینسون: رایان شما را متقاعد می کند که خدای فوتبال وجود دارد. جرج بست: شاید یک روز مردم بگویند من رایان گیگزی دیگر بودم. پل اسکولز: من با بازیکنان فوق العاده زیادی همبازی بوده ام اما اگر بخواهم یکی را انتخاب کنم، گیگزی را انتخاب می کنم، او همه کار می تواند بکند.