طرفداری- مدیر سابق باشگاه یوونتوس، در مصاحبه ای با ویژه برنامه کرنر شبکه یورونیوز، در خصوص مسائل فوتبال ایتالیا پس از کالچوپولی به صحبت پرداخت است که در ادامه می‌خوانید.

لوچیانو موجی از سال 1994 به عنوان مدیر باشگاه یوونتوس انتخاب شد و تا اواخر سال 2006 و تا زمان رسوایی کالچوپولی در این سمت به کار خود ادامه داد، امّا او پس از این ماجرا از هرگونه فعالیت ورزشی به طور مادام‌العمر محروم شد.

 10 سال از کالچوپولی گذشته، امّا هنوزهم امواجش در فوتبال ایتالیا حس می‌شود، به نظرت به پایانی برای این موضوع در فوتبال ایتالیا می‌رسیم، یا نه.

فکر نمی‌کنم، خیلی سخت است، چراکه کالچوپولی همیشه بهانه ای برای افراد بازنده در فوتبال ایتالیاست. اینتر میلان را در نظر بگیرید، هر وقت که بازنده هستند می گویند" بازهم کالچوپولی". اینتر در 2006 و زمان کالچوپولی 15 امتیاز از یوونتوس عقب بود و اکنون هم بدون کالچوپولی 15 امتیاز از یوونتوس عقب است، پس هیچ چیزی از آن زمان تاکنون تغییر نکرده است. امّا به نظرم این مسئله مهمی است، امّا برای هواداران سخت است که آن را فراموش کنند. چراکه هواداران یوونتوس یک دیدی نسبت به این موضوع دارند که با دید هواداران سایر تیم‌ها متفاوت است. 

من نقل قول دادگاه را بازگو می کنم، تو به عنوان "خالق یک سیستم غیرقانونی دستکاری نتایج بازی های لیگ ایتالیا درسال ها 2004-2005، کنترل تمام عناصر، از جمله تلویزیون، خبرنگاران و رسانه ها" معرفی شدی، کدام بخش از این جمله درست است؟

علاوه بر این‌ها من به عنوان خالق کالچوپولی هم معرفی شدم، ولی تا این لحظه آن‌ها نگفتند تقلب کجا صورت گرفت؟ تقلب به نظرم در ذهن کسانی که این بازجویی ها را خلق کردند و پرونده را بستند قرار داشت.آن‌ها می‌گفتند یوونتوس قهرمان می‌شود، چون موجی به آن ها کمک می‌کند، ولی این درست نبود. یوونتوس قهرمان می‌شد چون بازیکن های خوبی در اختیار داشت، از هرتیمی در ایتالیا بهتر بود. برای وجود کالچوپولی، آن ها باید تمام باشگاه‌ها را در نظر می‌گرفتند، باید تمام زوایای فوتبال را زیرنظر می‌گرفتند، نه اینکه تیمی را در نظر بگیریم و بقیه تیم ها را کنار بگذاریم. 

 متأسفانه کالچوپولی تنها رسوایی فوتبال نبود و سال گذشته دیدیم که رئیس فیفا سپ بلاتر و پس از آن میشل پلاتینی هم با رسوایی های مشابه از سمت هایشان در فیفا و یوفا برکنار شدند، نظرت در این مورد چیست؟

خوب، به نظر من، رهبران این سازمان‌ها که وضع کننده قوانین فوتبال هستند افراد "کوچکی" هستند. نمی‌خواهم بگویم افراد "متقلب" هستند، ولی واقعاً زیاد هم با این تعریف فاصله ندارند. 

 به نظرت جیانی اینفانتینو که به تازگی ریاست فیفا را برعهده گرفته، می تواند این اوضاع را تغییر دهد و به طور کلی وجهه فیفا را تغییر دهد؟

او تلاشش را می‌کند، مطمئناً او آدم متفاوتی نسبت به پلاتینی و بلاتر است. تنها مشکل او این است که طرفدار اینتر است، اگر این را یک نقص حساب کنیم. امّا به اینفانتینو باور دارم، چراکه او کسی است که علاقه به فوتبال در قلبش جای دارد، برخلاف بلاتر و پلاتینی که چیز دیگری در قلبشان جای داشت.

در گذشته بازیکنان و مربیان بزرگی آرزوی آمدن به سری‌آ را داشتند، امّا اکنون اسپانیا، آلمان و انگلیس را ترجیح می دهند، دلیلش چیست؟

چراکه آن‌ها به فوتبال ایتالیا اعتماد ندارند، خیلی واضح است. نه تنها بازیکنان ستاره به سری آ نمی آیند، بلکه بهترین مربیان ما هم به خارج از ایتالیا می روند، مانند کونته، کاپلو و آنچلوتی. بهترین مربیان ما به خارج از کشور می روند و تنها مربیان رده دو در ایتالیا کارشان را ادامه می ‌دهند و این خود بیانگر وضعیت فوتبال ایتالیاست. 

در سالیان اخیر بیشتر فوتبال اروپا توسط سرمایه گذارانی از آسیا احاطه شده است و بسیاری از بازیکنان هم حتی به لیگ چین می روند، چه اتفاقی درحال رخ دادن است؟

آن‌ها به ایتالیا می‌آیند که فوتبال را یادبگیرند، آن ها با خودشان استاد نمی آورند که به ما نحوه فوتبال بازی کردن را یاد دهد. آن ها اصلا نمی دانند فوتبال چیست. وقتی یک بازیکنی در چین دستمزد 4 فصل در اروپا را در 1 فصل دریافت می کند خود بازگو کننده همه چیز است. آن ها آن جا می روند که فوتبال بازی کردن را به آن ها یاد بدهند، نه اینکه به بازیکنان اروپایی چیز جدیدی اضافه کنند. 

تو از فعالیت های ورزشی محروم شده ای، امّا به بازگشت به فوتبال، خارج از ایتالیا فکر می کنی؟

باید ببینیم چه می‌شود، امّا باید بگویم که من از اینکه اکنون روزنامه نگار هستم و ستون اختصاصی در روزنامه دارم بسیار لذت می برم، چراکه توصیه های زیادی به همه مربیان دارم و می دانم که آن ها آن را مطالعه می کنند. به هر حال یک روزنامه نگار بودن، لذت زیادی دارد.