پائولو مالدینی افسانه ای

موفقیت‌های مالدینی در تیم ملی: سوم جهان: 1990 نایب قهرمان جهان: 1994 نایب قهرمان اروپا: 2000 در باشگاه: قهرمانی ایتالیا (7): 88/1987، 92/1991، 93/1992، 94/1993، 96/1995، 99/1998، 04/2003 جام باشگاه‌های اروپا (2): 89/1988، 90/1989 لیگ قهرمانان اروپا (3): 94/1993، 03/2002، 07/2006 سوپر جام اروپا (5): 1989، 1990، 1994، 2003، 2007 جام باشگاه‌های جهان (جام تویوتا) (2): 1989، 1990 سوپر جام ایتالیا (5): 1989، 1992، 1993، 1994، 2004 جام حذفی ایتالیا (1): 2003 جام باشگاه‌های جهان (1): 2007 عناوین شخصی بازیکن سال "ورد ساکر": 1994 دومین بازیکن برتر جهان: 1995 انتخاب در تیم جام جهانی قرن: 2002 حضور در باشگاه صدتایی‌های فیفا ( فیفا 100 ) بهترین مدافع سری A: 2004 بهترین مدافع سال جایزه باشگاه فوتبال یوفا: 2007 مالدینی هشت بار ( 1989، 1990، 1993، 1995، 2003، 2005، 2007 ) در فینال جام باشگاه‌ها و نیز لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده است. بدین ترتیب او در مجموع به همراه فرانچسکو گنتو، رکورد حضور در فینال این تورنمنت را داراست. گنتو در مجموع یک فینال بیشتر را در کارنامه‌اش دارد، ‌چراکه در سال 1971 هم در دیدار فینال جام در جام اروپا بازی کرده است. در فصل 03/ 2002 لیگ قهرمانان اروپا، با انجام 19 بازی، رکورد بیشترین بازی در یک فصل این جام را در اختیار دارد. طولانی‌ترین زمان حضور در جام‌های جهانی (2.217 دقیقه) متعلق به او است. بازی او بیش از حد جوانمردانه است. در طول بیش از 600 بازی در لیگ،‌ تنها چهار بار کارت قرمز دریافت کرده است. پس از کناره‌گیری او از فوتبال، باشگاه میلان، پیراهن شماره " 3 " او را به هیچ بازیکن دیگری نخواهد داد، مگر این‌که در آینده یکی از پسران وی بازیکن این تیم شود.