هیچ وقت دوست نداشتم این حرف را بزنم.اینکه به مربی محبوبم در تیم محبوبم بتازم.حتی قبل از مسابقه به دوستانم میگفتم حذف هم بشیم زیدان را مقصر نمیدونم چون بیشتر تیم اصلیش را در اختیار ندارد.اما وقتی سرمربی تیم با خودش و تیمش لج میکند و دنیلو و بنزمای به درد نخور را نود دقیقه در میدان نگه میدارد دیگر مقصر است.کل دنیا حتی خواهر زاده 10 ساله من که کودکی عشق فوتبال و تازه طرفدار تیم رقیبمان یعنی بارسلوناست هم فهمیده که دنیلو لیاقت پیراهن رئال را ندارد.اما سرمربی تیم عجیب است که آن را درک نمیکند.بازیکنی که نه تنها بد بازی میکند بلکه جدیدا هر بازی باید یه گل هم به خودمان بزند.اما سرمربی فقط از او حمایت میکند.گویا با حمایت این بازیکن ، بازیکن میشود. البته مخالف حمایت از بازیکن نیستم، اما بازیکنی که از روز اول حضورش در رئال ، تا کنون روز به روز بدتر شده ، دیگر لایق نه حمایت هست و نه لایق حتی نشستن روی نیمکت. از بنزمای همیشه نا آماده که معلوم نیست چگونه است که هفت سال مهاجم فیکس بزرگترین باشگاه دنیاست دیگر چیزی نمیگویم چرا که زبانمان در این هفت سال مو درآورده از بس که راجع بازی های محو و بی اثر وی حرف زدیم.بازی رفت و در خانه اگر دروازه خالی را به آسمان نمیکوبید وضع فرق میکرد.بازیکن بی تعصبی که بعد از بازی رفت ؛ میخندید و گویا شش گل به تنهایی زده . بدون شک با همه مصدومیت ها ، مقصر اصلی ناکامی رئال در جام حذفی سرمربی تیم است.رئال اگر به اشرف و یا تخرو جوان بازی میداد ، ایرادی ازش نمیگرفتیم و شاید حتی صعود هم کرده بودیم اما بازی دادن به سرطان تیم در این مسابقه حساس آن هم در حالی که مشخص بود گند خواهد زد دیگر تقصیر کسی است که بازیش داده است.
