همیشه گفتم بازم میگم! روزای اول که بین کارلتو و کلوپ نظرسنجی بود همیشه و همه جا میگفتم کارلتو و دلایل خودمم داشتم و همیشه هم مورد عتاب دوستان قرار میگرفتم بدون اینکه در نظر بگیریم شاید جزو معدود طرفدارای حداقل، این سایت باشم که اخرین قهرمانی توی لیگ رو به وضووحححح یادمه و حتی قبل تر و قبلتر از اون رو!؟
این یعنی اینکه اونقدر صبور بودم به عنوان یک طرفدار این باخت ها و شکست ها و دوران افت هارو بتونم از سر بگذرونم
ولی! ولی همون ابتدای حضور یورگی عزیز عرض کردم کلوپ شاید تا بیست سال دیگم اینجا بمونه یا بهتره بگم تا خودش نخواد مطمعنم اخراج نمیشه چون مربی باب طبع امریکایی های سود جو هستش! چرا؟ ادم محبوبی هستش، خبرنگارا دوسش دارن، کارشناسا دوسش دارن، یا به عبارتی همه و همه و همه اونو دوس دارن و فوتبال خوبی تیماش بازی میکنن و این خیلی ضعف هارو میپوشونه. ولی نمیدونم چرا نمیخوان قبول کنن در این دوره نه اصلا در لیگ برتر بلکه همه جا بله همممممه جای دنیا پول خرج کردن نقش اول رو بازی میکنه و نمیشه به این امید بود با 15 بازیکن لیگ برتر رو برنده شد که ازون 15 تا هم شاید4 یازیکن خوب و یک بازیکن نزدیک کلاس جهانی باشن، هیچ خیلی کارای ساده تر رو هم نمیشه انجام داد. گاهی فک میکنم امریکایی ها ازین نتایج بیشتر خوشحال میشن چون بنظر میاد اگر امسال هم سهمیه نگیریم که با این اوصاف احتمالش زیاده، اونا میتونن به فروش کوتی امیدوار باشن تا بالانس مالی باشگاه رو حفظ کنن و حالشو ببرن. لعنت به این امریکایی ها همیشششه آرزو میکنم یک عرب نسل جدید که این حقیقت رو باید پذیرفت دیگه او اعراب قدیم دم دمی مزاج و الکی پول خرج کن نیستن و با فکر عمل میکنن بیاد این امریکایی هارو بندازن بیرون. بیخیال شاید یه سریا بگن نه بابا ولش کن و ازین حرفا ولی پیشنهاد میکنم همین عده برن از طرفدارای سیتی و پاریس بپرسن دوست دارن عربا از باشگاه برن!؟!؟ ایا واقعا ناراحتن!؟!؟ مطمعنم که اینطور نیست و همه ماها ته دلمون حتی خود بچه های بندر لیورپول هم دوست دارن یه مدیر دیگه که بیشتر به فکر جام باشه نه جیبش تیم رو سرپرستی کنه. نمیخوام بگم من گِلام توی گالیورم و یک من میدونم و من میدونستم بگم و تموم کنم!
عرض میکنم من و هر لیورپولی دیگه هم اگر تیممون واسه یه بازیکن تاپ سوپر تاپ حتی بقول امروزی ها یکمم گرون تر از قیمتش باشه صد میلیون پوند میداد خوشحال بودیم، خیلی همم خوشحال بودیم.
واقعیت رو باید پذیرفت انتظار این روز هارو توی همین فصل میکشیدیم وقتی حریفان تا بن دندان مسلح خودمونو انالیز میکردیم هرچند که خودمونو پشت بازی های زیبا و پر گل تیم پنهون میکردیم و بعد از هر گل مزخرف و بچگونه ای که از ضعف مفرط بازیکن دفاع متوسط و بدتر ازون بدون جانشینمون میخوردیم و یا سوتی دروازبان غیر قابل مقایسه حداقل با دروازبانان شش تیم بالای جدول به لحاظ کیفیت و بدتر ازون کمبود کلی بازیکن در تیم که دوتامون نباشن به هر دلیلی، اوضامون بدجور میریزه بهم. شاید بگن داریم تیم میسازیم و به کلوپ ایمان داریم و هرچی رییس بگه که به شخصه قصد توهین و جسارت ندارم ولی ازین جمله خوشم نمیاد که هرچی رییس بگه!!! ولی ولی اگر امسال سهمیه نگیریم که احتمالش خیل کمه بگیریم با این اوصاف، سال به سال، فصل به فصل این پروسه تیم سازی سخت تر و سخت تر میشه که من نمیفهمم چرا؟ چراااا در ابتدا با تزریق چارتا بازیکن خوب و شاید گرون تر از حد معمول اولین پله که وارد شدن به اروپا بود رو اجرا نکردیم مثل یه سرمایه گذاری کوتاه و گرون و کم سود و شاید با ضرر اصلا! که راه رو برای آینده باز میکرد و به مرور جبران میکرد اون ریسک رو؟؟؟؟
صبور بودن خوبه که نشات میگیره از ایمان، عشق، امید و علاقه. خوبه، اینو منی میگم که سی و سه ساله هوادار تیمم هستم و سالهاست دارم با خودم اون جمله معروف ( کلاس همیشگیه و فرم موقتی ) رو زمزمه میکنم که بالای صفحم نمایانه وهمچنان عاشقانه تیممو حمایت میکنم و انتقاد کردن و نقد کردن رو تضعیف تیم نمیدونم.
این فقط یه درد دل یا هرچیزی که اسمشو میزارید بود واسه دل خودم واسه همه صبوری هام.
YOU WILL NEVER WALK ALONE
