رئال مادرید ، با ارئه یک بازی درخشان و غیر قابل تصور با ۴ گل بایرن مونیخ را در آلمان شکست داد و اولین تیمی شد که بلیت لیسبون را برای خود رزرو کرد . آنجلوتی به رویای ۱۲ ساله مادریدی ها جامه تحقق پوشاند و برای چهارمین بار طی دوران مربیگری خود ، به فینال لیگ قهرمانان رسید.
آنجلوتی با کسب این نتیجه غیر قابل باور و با بهترین عملکرد ممکن ، تیم خود را تبدیل به جدی ترین شانس کسب لیگ قهرمانان تبدیل کرد. رئال که با ترکیب شجاعانه ای در آلمان به میدان آمده بود ، در همان ۱۵ دقیقه اول با ۲ ضربه ایستگاهی و ضربات سر تماشایی راموس ، تکلیف بایرن را تقریبا یکسره کرد و با ارائه یک بازی تماشایی و حساب شده ، حتی یک موقعیت نصفه و نیمه گل نیز به بایرنی ها نداد . پرس از جلو و بازی درگیرانه و متمرکز ، اجازه هر گونه خودنمایی را از روبری ( روبن-ریبری ) گرفته بود . دفاع مستحکمو متعصبانه راموس و په په ، اجازه ایجاد هیچ موقعیتی را نمی داد و کاسیاس در ۹۰ دقیقه حتی یک واکنش جدی هم نداشت.
گل دقیقه ۳۵ رونالدو که حاصل یک ضد حمله فوق العاده و انتقال توپ از فاز دفاع به حمله بود ، آب سردی به پیکره هوادارانی بود که قرار بود جهنمی برای شاگردان آنجلوتی به پاکنند . البته مادریدی ها موقعیت های دیگری هم توسط رونالدو و بیل از دست دادند و حتی شکست می توانست سنگین تر از این هم باشد آنجلوتی تیمش را در نیمه دوم با همان آرایش به میدان فرستاد و مطابق انتظار ، تملک توپ در اختیار بایرن بود اما آنها حتی در ایجاد یک موقعیت معمولی نیز عاجز بودند . ورودگوتزه و پیزارو هم نتوانست کمکی به بایرن بکند و بازی با همان روند در جریان بود . بعد از تعویض ریبری ، که چیزی به جز درگیری های شدید و عصبانیت از خود نشان نداد ، جناح چپ بایرن به کلی از میدان خارج شد و راه نفوذهای کارواخال و گرت بیل هموار تر شد . ضربه دیدنی هوشمندانه و زیبای رونالدو در دقیقه ۹۰ ، یکی از تحقیر آمیز ترین شکست های سالهای اخیر را به آلمانها تحمیل کرد .
