احتمالا اگر قرار بر انتخاب بازیکن تاثیر گذار قبل از بازی بود نام اسماعیلی بعد از رفیعی، مسلمان،طارمی ،امیری و یا در خود استقلال بعد از رحمتی ، رضایی ،ابراهیمی و یا حتی حیدری قرار می گرفت.بازیکنی که اگر قرار بر حفظ ترکیب تیم برنده بود باید از روی نیمکت داربی را شروع می کرد.
اما منصوریان که ابتدای نیم فصل دوم را هم با شوک از دست دادن جباروف در این پست شروع کرده بود به فرشید اسماعیلی اعتماد کرد تا مرد اول قوای تهاجمی استقلال باشد.پا به توپ عالی ، پرس هافبک تدافعی نه چندان موفق قرمزها ،دودنگی موثر و سر بالای این بازیکن ابتدا با شوت سرکش نجات بخش آبی ها شد و بعد از آن سانتر بی نقص و هوشمندانه اش زمینه ساز پیروزی بزرگ آبی ها.
منصوریان حتما میدانست ظرفیت اسماعیلی چقدر است که به او گفته بود حتی اگر بمیری تعویضت نمیکنم
ستاره جوان آبی ها که در دیدار با الاسد هم به موقع و با تدبیر علیمنصور به جای حقدوست وارد زمین شده و با میان داری برای استقلالی ها به خوبی از فشار حملات حریف کاسته بود نیمه دوم بازی با پرسپولیس را هم فوق العاده ظاهر شد و دستورات منصوریان مبنی بر بازی تدافعی را به خوبی در کنار امیدهای استقلال اجرا کرد و نقش مهمی در پرسینگ منطقی استقلال داشت که در نهایت موجب کاهش شدید فشار قرمزها علیرغم داشتن مالکیت توپ شد.
استقلال بعد از جباری و جانواریو این پست را تقریبا همیشه از دست داده بود و حضور بختیار هم هرگز نتوانست این درد را دوا کند اما حالا منصوریان می تواند با خیال راحتتری این فصل را پشت سر بگذارد و حداقل دغدغه ای برای این پست در نقل و انتقالات سال آینده نداشته باشد.
میان دار آبی ها می رود تا با حمایت همبازیان جوانش باری را به دوش بکشد که بعد از زیدان آسیا روی زمین مانده بود و این را می توان هدیه مشترک مظلومی و منصوریان به اردوگاه آبی و آینده تیم ملی به حساب آورد.
