برانکو در هر دوبازی که به منصوریان باخت بیشتر به نیمکت خودش باخت تا تاکتیک های منصوریان فصل پیش در بازی با نفت رامین رضاییان بازی رو به دلیل محرومیت از دست داد و برانکو مجبور شد از حاتمی که یکی از بدترین دفاع راست های لیگه استفاده کنه اما انصافا منصوریان آنالیز خوبی انجام داده بود و بازی رو خوب اداره کرد و پرسپولیس رو از سمت راست با حرکت های امیری آزار داد هر دو گل روی اشتباه حاتمی و از جناح او بود. اما این فصل در شهرآورد برانکو مجبور شد از دو بازیکن در پست های غیر تخصصی بهره ببره حسین ماهینی که برای اولین بار در پست هافبک دفاعی بازی میکرد اسیر امید ابراهیمی با تجربه و نورافکن جوان و فوق العاده با استعداد شد. و فرشاد احمد زاده که روی گل های دوم و سوم کاملا خلا نبود یه دفاع چپ تخصصی حس شد. انصافا این بار هم منصوریان خوب نقطه ضعف پرسپولیس را پیدا کرد و از آن نقطه ضربش را زد. اما سوال اساسی این جاست که این چرا برانکو دو فصل که فکری به حال نیمکت بی مهره اش نمیکنه و سوال دیگر اینکه اگر منصوریان جلوی پرسپولیس کامل بازی کنه میتونه برانکو رو شکست بده من که بعید میدونم