در همان روزهای ابتدایی که آرسن ونگر از لیگ ژاپن راهی لیگ برتر شد همه ی هواداران با خود می گفتند که ملاک و معیار انتخاب چه بوده است! زمان زیادی لازم نبود تا ونگر به همه بقبولاند که انتخاب او با معیارهای درستی صورت گرفته است. روش های جدید ونگر در تمرین و فلسفه ی خاص فوتبال او که آرسنال را به یک فوتبال چشم نواز مشهور ساخت، سبب شد تا این مربی مدت زمان طولانی بر روی نیمکت آرسنال بنشیند.
اکنون از ورود آرسن به آرسنال 21 سال می گذرد. شاید جالب باشد که من در بدو آشنایی ام با آرسنال فکر می کردم نام ونگر از روی علاقه پدر و مادرش به آرسنال انتخاب شده است. در عالم بچگی به عمق رابطه آرسنال و آرسن که در حال معرفی سبک نویی از فوتبال مالکانه بود فکر می کردم. آن روزها گذشت و زمان زیادی از آخرین قهرمانی و افتخار آفرینی ونگر و تیمش گذشته است. حال که شرایط آرسنال مساعد نیست همه به انتقاد از تک تک حرکات این مربی کهنه کار می پردازند. در لا به لای این انتقادات به یاد بازی های زیبای آرسنال افتادم، بازی هایی که 90 دقیقه هیجان و فوتبال زیبا را به ما هدیه می داد. فوتبالی که گاهی در بازی های رایانه ای نظیر آن را می دیدیم. اما اکنون هواداران آرسنال نیاز به بزرگی و کسب قهرمانی دارند، میلی که از یک خواسته ی بجا نشات می گیرد.
نتایج ضعیف سال های اخیر آرسنال و تکرار اتفاقات به شکلی دردناک سبب شده است بسیاری لب به انتقاد از ونگر باز کنند و خواستار رفتن او از باشگاه شوند. این انتقاد شاید بجا باشد ولی نوع بیان آن نیز باید سنجیده باشد. ونگر بالاخره از آرسنال می رود و این اتفاق اجتناب ناپذیر است ولی نباید انتظار داشت خط مشی آرسنال تغییر کند. تیمی که در سال های متمادی با ارائه یک فوتبال فانتزی لحظات زیبایی برای فوتبال دوستان رقم زد مطمئنا نمی تواند به یکباره و با تغییر کادر فنی سبک بازی خود را تغییر دهد. میراث ونگر بعد از 21سال فوتبالی دلنشین است که هیچگاه از خاطر هواداران پاک نخواهد شد. شاید نمونه ی بارز این موضوع را بتوان در رقیب همیشگی آرسنال یافت. منچستریونایتد با رفتن فرگوسن به حال روز بدی دچار شد ولی کم کم در حال بازسازی همان فوتبال زیبای خود است. معتقدم هر تیمی سیمایی دارد که هواداران آن را با آن سیما تصور می کنند. مطمئنا از بارسلونا همواره بازی هجومی انتظار می رود و اگر روزی تاکتیک تدافعی انتخاب کند همه از این تیم روی برمی گردانند. از آرسنال نیز بازی زیبا و چشم نواز انتظار می رود و این چیزی است که ونگر در سال های حضورش به آرسنال هدیه داده است.
ونگر مانند همه ی مربیان دیگر آرسنال همچون هربرت چاپمن، جورج گراهام، تام ویتاکر و ... می رود ولی میراث او بی شک باقی می ماند.
