پرسپولیس و الهلال در اولین بازی خود در گروه چهارم لیگ قهرمانان آسیا به تساوی یک-یک رسیدند. پرسپولیس در دیداری که در عمان میزبان الهلال بود، در یک بازی سخت و سنگین مقابل صدرنشین لیگ عربستان، به تساوی رسید. چه بسا اگر مدافعان این تیم روی ضربه کرنری که منجر به بازشدن دروازه آنها شد، دقت بیشتری به خرج داده بودند، سرخپوشان اولین برد خود را مقابل مهمترین رقیب خود کسب می‌کردند. جدال دو تیم که از آمادگی مناسبی برخوردار بودند بیشتر شبیه کشتی دو فرنگی‌کار کاربلد در سنگین وزن بود که هر یک از طرفین به سختی می‌توانستند بر روی هم فنی اجرا کنند! دو تیم که سعی داشتند جریان و مالکیت توپ را از آن خود کنند، در دقایقی موفق بوده، اما هیچ‌کدام موفق نشدند که سلطه‌ی خود بر بازی را برای دقایق زیادی اعمال کنند. به همین دلیل در یک بازی متعادل،در نهایت امتیازات نیز تقسیم شد. هرچند که باید قبول کرد الهلال کمی زهردارتر از پرسپولیس حمله کرد. مشکل اصلی پرسپولیس در این بازی، مشکل اصلی الهلال نیز بود و آن عدم توفیق در دامنه‌دار کردن حملات و سوار شدن بر جریان بازی بود. الهلال نیز نظیر پرسپولیس پرسینگ شدید از خط حمله و از زمین حریف را به خوبی اجرا کرد. ارتباط بین خط حمله و خط میانی دو تیم به دلیل بازی درگیرانه در میانه زمین، به خوبی برقرار نشد تا جدال سنتی پرسپولیس و الهلال حاوی حملات یا فرصت‌های خطرناک زیادی نباشد. بازی در شرایطی برگزار شد که پرسپولیس میزبان محسوب می‌شد، اما این تماشاگران طرفدار الهلال بودند که جو ورزشگاه را به نفع تیم عربستانی کرده بودند تا حسرت از دست رفتن میزبانی در ورزشگاه آزادی بار دیگر هویدا شود. حسرتی که سیاست بر فوتبال تحمیل کرد.