سلام به همهٔ هوادارانِ سفیدها.
حال، ۱۱۴ سال از تاسیسِ باشگاهِ محبوبِ ما میگذرد. در این مدت نزدیک به ۱۷ مدیرعامل و ۶۱ سرمربی با باشگاه ما همراه بودهاند به همراه ستارگانی که گامهای خود مسیر رسیدن به افتخاراتِ ما را فراهم ساختهاند. شاید مهمترین سرمربیانِ تیمِ محبوبِ ما میگوئل مونز (۱۴ سال حضور، ۱۴ جام)، دلبوسکه (۴ سال حضور، ۵ جام)، خوسه ویالونگا یورنته (۳ سال حضور، ۴ جام) باشند و بینهایت بازیکنانِ ستاره. در این مدت باید به این نتیجه رسیده باشیم که رئال مادرید، باشگاهی مدیر+بازیکن محور است. باشگاهی که ارتباط مدیرانَش با ستارگانَش بیش از ارتباط با سرمربیست. ستارگانی که میتوانند با قهرِ خود یک سرمربی را به سمتِ درهایِ خروجی رهسپار کنند. نمیدانم مدتِ هواداریِ شما نسبت به قوهایِ سفید به چند مدت میرسد (برای من ۱۵ سال). امّا چیزی که این متن در پی آن است، جمعآوری اعتقادات و ویژگی یک هوادارِ مادریدیست. منظور چه میباشد؟
۱-به عنوانِ یک مادریستایی، اصول و قوانینِتان برای هواداری این تیم چیست؟
۲-فکر میکنید این باشگاه چه چیز دارد که ارزش در کنارِ آن بودن را دارد؟
۳-هدفِ باشگاه مادریدی چه میباشد؟ فلسفهاش از رقابت چیست؟
۴-اگر یک بازیِ شاخص را جهتِ معرفیِ سبکِ فوتبالِ باشگاه رئال مادرید بخواهید معرفی کنید، کدام است؟
۵-هر سرمربی و هر بازیکنی لحظهٔ خروجی دارد، کدام معیار و ویژگی، نشانههای این لحظه است از دیدِ یک مادریستایی؟
+بگویید چند مدت است که هوادار این تیم هستید؟ و از کجا این باشگاه، قلبتان را تسخیر کرد؟
ممنون.
زنده باد رئال مادرید!