ماه و ماهی

تو ماه ی و من ماهی این برکه ی کاشی اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی آه از نفس پاک تو و صبح نشا بود از چشم تو و چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار،فیروزه و الماس به آفاق بپاشی هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم اندوه بزرگی است،چه باشی چه نباشی ای باد سبک سار،ای باد سبک سار،مرا بگذر و بگذار،مرا بگذر و بگذرا هشدار که آرامش ما را نخراشی