بازی چلسی و وستهام...چلسی دو بر صفر جلو... دقیقه شصت بازی...با گزارشگری اقای علیفر..گزارشگری که قبلا شاید حدود 5 سال پیش گزارشهاشو دوست داشتی...عاشق توناژ صداش بودی...عاشق اطلاعات ناقصش از بازیکنا....عاشق تن پایین صداش...مبادی آداب گزارش کردنش... اما حالا دیگر عاشقش نیستی..بازی را قطع میکنی و برمیگردی به پشت کامپیوتر....به صفحه ارسال مطلبهای طرفداری....از او مینویسی....از اویی که دیگر گزارشگر نیست...نه نیست....او خودش را گم کرد...محو در گرد و غباری که به جهت خوب بودنش در گزارشهای ساده اما خوبشبه پا کرده بود... حالا دیگر توناژ صدایش را میکشد بلکه در پایان هفته ها خوراک سوژه های دابسمش ها باشد و همچنان به معروفیت کاذبی که برای خود در این یکی دو سال ایجاد کرده بیافزاید.. دیگر حتی اون مبادی آداب بودن را هم فراموش کرده و مدام به این بازیکن و ان مربی تیکه های کش دار می اندازد... حالا اما دیگر اطلاعات فوتبالیش مانند گذشته ناقص نیست... اما دیگر برایم نه تنها جذابیت ندارد بلکه میتوانم به جراعت بگویم آقای علیفر نه تو دیگر گزارشگر نیستی... تو خود را گم کردی...