از قدیم ال ایام همان طور که بزرگتر هایمان به ما گفته اند که فحاشی و تهمت کاری زشت و زننده می با شد. در قرآن نیز آمده است که خدا افراد تهمت زن را نه تنها در آخرت عذاب می کند بلکه در دنیا هم عذاب می کند. و در حدیثی از امام صادق (ع) می خوانیم: هنگامی که مسلمانی برادر مسلمانش را به چیزى که در او نیست متهم سازد ایمان در قلب او ذوب می شود، همانند نمک در آب!».
ما انسان خیلی مواقع بدون داشتن اطلاعاتی از یک فرد می توانیم در مورد او قضاوت کنیم و تهمت بزنیم و بدترین فحاشی ها رو به او انجام بدهیم . این حملات به بازیکنان از رضا شربتی شروع شد که در بازی با تراکتور سازی نتوانست توپی را که بغل پای او بود را دفع کند . همان طور که می دانیم خیلی از باشگاه های مشکلات مالی دارند و مطالبات بازیکنانشان را پرداخت نمی کنند که یکی از آن ها باشگاه سیاه جامگان می باشد که بازیکنان برای این تیم زحمت می کشن و دیدیم که توانستن استقلال را در تهران متوقف کنند. رضا شربتی نیز یکی از بهترین بازی های خود را به نمایش گذاشت. خیلی از بازیکنان مشکلات مالی دارند و آن ها به عنوان مرد تامیین معاش زندگی به دوش آن ها می باشد که رضا شربتی نیز یکی از آن بازیکنان است که او آن قدر تحت شرایط سخت است که خیلی ها نمی دانند که چه می گذرد و او را مورد افترا و تهمت قرار دادند بدون در نظر گرفتن زحمت هایی که برای این تیم کشید اگر فصل پیش بازی با ملوان آن پاس طلایی را نمی داد شاید سیاهجامگان در لیگ پایین تر می بود.
این هفته نیز نوبت این تهمت ها و فحاشی رسید به نادر صفرزایی دروازبان جوان و با استعداد نفت تهران،
وقتی که محسن مسلمان آن پاس را برای سروش رفیعی فرستاد او از دروازه خارج شد و توپ از بالا سر او رد شد و چاره ای جز لمس توپ نداشت و کاری دیگر نیز نمی توانست انجام بدهد اگر می گذاشت توپ به سروش رفیعی می رسید او به احتمال زیاد گلش می کرد ولی این بازیکن یکی از بهترین دروازبانان لیگ امید بود و خیلی زحمات کشید ه است تا به این جا برسد او توانست دروازبان سوم تیم پرسپولیس نیز بشود ولی فرصت بازی پیدا نکرد و از این تیم جدا شد . تهمت هایی که به او و علی دایی که همه دنیا او را می شناسد و یکی از نماد های فوتبال ما است زدند واقعا جای تاسف دارد برای علی دایی که آقای گل جهان نیز می باشد این حرف ها زشت و زننده است. ای کاش به خود فرد او فحاشی کنیم نه به خانواده اش .
انسان اشرف مخلوقات می باشد و می تواند خطا هایی بکند و از این خطا ها می تواند درس بگیرد اگر این طوری نبود و همه ما انسان ها خطا نمی کردیم و باید از اولیای الهی می شدیم ولی هر انسان می تواند خطا کند. مهم خطا کردن نیست بلکه درس گرفتن از آن است.
