دومنک: بارسلونای کنونی فقط سایه‌ای از آن تیمی است که بر فوتبال اروپا فرمانروایی می‌کرد

طرفداری - ریموند دومنک، سرمربی سابق تیم ملی فرانسه در یادداشتی انتقادی و در آستانه بازی برگشت تیم‌های بارسلونا و پاری سن ژرمن ضمن رد احتمال بازگشت آبی اناری‌ها، مدعی شد نه لیونل مسی دیگر آن بازیکن تاثیرگذار سابق است و نه بارسلونا آن تیم ترسناک همیشگی.

به گزارش mundodeportivo، دومنک که با تیم ملی فرانسه نایب قهرمان جام جهانی 2006 شد، امروز و در آستانه دیدار حساس بارسلونا و پاری سن ژرمن در دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در ستون خود در اکیپ، مطلبی انتقادآمیز درباره آبی اناری‌ها نوشته که در ادامه آن را ملاحظه می‌کنید:

اول باید از خود بپرسیم آیا مسی همان مسی همیشگی‌ست و می‌تواند ورق را به سود تیمش برگرداند یا نه. که پایخ آن مشخص است. قطعا نه. اول اینکه فوتبال یک ورزش تیمی‌ست و یک بازیکن نمی‌تواند به تنهایی باعث پیروزی یک تیم شود. مثال آن مانند مبارز و سلاح است. نه یک مبارز بدون سلاح راه به جایی می‌برد و نه سلاح بدون مبارز به کار می‌آید. ترکیب این دوست که باعث موفقیت و پیروزی می‌شود. در حالی که بارسلونای کنونی تنها سایه‌ای از آن تیمی‌ست که بر فوتبال دنیا فرمانروایی می‌کرد.

لیونل مسی دیگر آن انرژی که در 20 سالگی داشت را ندارد. او حالا بیش از پیش از خود مراقبت می‌کند. او آن تشنگی همیشگی خود که باعث می‌شد بی محابا به دریبل حریف بپردازد را از دست داده و به زدن ضربات آزاد اصرار می‌ورزد. آن هم زمانی که نیمار در این زمینه خیلی از او بهتر است. از مسی فقط نیمی از آنچه بوده باقی مانده است. دیدن این که به مرور کیفیت‌هایتان را از دست می‌دهید، آسان نیست و این اتفاقی‌ست که در حال حاضر برای مسی رخ می‌دهد. او حالا فقط مرتب بازی می‌کند و آن سبک بازی همیشگی‌اش را ندارد.

برای اینکه بار دیگر آن مسی که همه می‌شناختیم را ببینیم، او به تیمی نیاز دارد که با مالکیت توپ بر زمین بازی تسلط داشته باشد. تیمی که توپ را با سرعت بالایی به چرخش درآورد. اما بارسلونای امسال تیمی‌ست که با هر حمله حریف به دردسر می‌افتد و برای بازپس گیری توپ باید بیش از اندازه بدود. همه ما تصویر دریبل خاطره‌انگیز مسی در یک نیمه نهایی جذاب مقابل بایرن مونیخ و بواتنگ را به یاد داریم. اما چیزی که از بازی رفت مقابل پاری سن ژرمن در اذهان مانده، قدرت‌نمایی کیمپمبه مقابل مسی‌ست. حالا شما چگونه می‌توانید تصور کنید که آن ناتوانی بازی رفت، به یک جادو در بازی برگشت تبدیل شود؟

میانه میدان، بالاترین نقطه قوت بارسلونا در افتخارآمیزترین دوران این باشگاه بود. آنها مثلثی شگفت‌انگیز در خط هافبک در اختیار داشتند. مثلثی متشکل از اینیستا، بوسکتس و ژاوی. اخیرا هم راکیتیچ. اولی که حالا سایه‌ای از آن زمان است. دومی هم با پیشرفت تاکتیکی حریفان به هم ریخته است. حریفانی که بلافاصله پس از رسیدن به توپ به بوسکتس، او را به شدت تحت فشار قرار می‌دهند و بدین ترتیب ارتباط مهم او با خط حمله قطع می‌شود. و در نهایت ژاوی که جایگزینی اخیرا در زمین ندارد. درست مثل دنی آلوز.