همه شاید تو این روزا از کامبک بی نظیر بارسا صحبت کنند کامبکی که نیمار پایه اصلیش بود ...نیمار تو این بازی ثابت کردکه دیگه داره از زیر سایه رونالدو و مسی در میاد و میزان تاثیر گذاریش از مسی بیشتر بود...البته یکی از دلدلایلش هم این بود که به محض رسیدن توپ به مسی سه هافبک پاریس٬ متوئیدی و رابیوت و وراتی پرس شدیدی روی مسی انجام میدادن و نیمار فضای حرکتی بیشتری داشت ولی در کل نیمار کم کم داره خودشو به توپ طلا نزدیک میکنه. نکته جالب و عبرتی کلی در بازی دیشب نهفته بود و اون هم ترس شدید امری از بارسا بود٬که شاید دلیلش شکست های سابق این مربی مقابل بلوگرانا بود. واقعا هضم این مسئله که پاریسن ژرمنی که ۴ گل پیش بود و بازیکنان فوق العاده پا به توپی داشت از دقیقه ۱ در لاک دفاعی فرو رفت (( روشی که شاید برای تیم هایی مثل اتلتیکو و چلسی جواب بدهد ولی چه لزومی دارد پاریسن ژرمنی که -دفاع کردن را بلد نیست- و قدرت هجومی بالایی دارد به لاک دفاعی برود؟!)) البته پرس سنگین بارسا هم دلیلیست ولی از همون اول تیم امری یک خط عقبتر از همیشه بازی را شروع کرد و پلن دیگری نداشت! به هر حال در این مراحل است که عیار یک مربی مثل امری مشخص و تفاوت آن با کسانی چون کارلتو عیان میشود... امسال هم بایرن رئال و بارسا مدعیان اول قهرمانی یو سی ال هستند چون سالهاست برای آن میجنگند و ((نمی ترسند))... دیشب دوباره ثابت شد که «ترسو ها هیچوقت برنده نمی شوند....»