
ترکیب نامتوازن، مشکل اصلی رئال ( حقیقتی بسیار تلخ )
۴۳۵ بازدیددوشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۲
این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.
متن از وبسایت هواداری رئال هستش...منتهی خیلی ازش خوشم اومد گفتم بزارم براتون...
----------------------------------------------------------------------------
فصل دسیما آخرین فصلی بود که یک رئال متوازن و کامل را میدیدیم. کاسیاسی که به اوج برگشته بود، خط دفاع بی نقص متشکل از کارواخال، پپه، راموس، کونترائو که نفس هر تیمی را در دفاع و حمله میگرفت، مثلث بی نظیر ژابی، مودریچ، دی ماریا که نقص دفاعی بی بی سی را میپوشاند و در عین حال از نظر خلاقیت شاهکار بود، و بالاخره مثلث بی بی سی که در آن فصل آخرین باری بود که یک بنزمای کمتر افتضاح را به خود میدید. در عین حال ذخیره های مناسبی مانند مارسلو، واران، کاسمیرو، خسه و موراتا داشتیم که بارها به کمک تیم آمدند.
تراژدی از آن جا آغاز شد که در کمال بی شعوری دو نفر از مثلث فیکس هافبک یعنی دی ماریا و ژابی را از دست دادیم. این کار احمقانه مثل این بود که بارسلونای گواردیولا در یک تابستان بخواهد همزمان بوسکتز و اینیستا را به فروش برساند!! به جایشان کروس و خامس خریده شدند که ستاره های درخشان جام جهانی بودند ولی به وضوح مناسب سیستم سه هافبکه نبودند. کونترائو و کاسمیرو هم از تیم جدا شند تا دفاع بیش از پیش آشفته شود.
بگذریم، داستان خرید و فروشهای بازیکنان و مربیان پس از دسیما تا همین فصل را همه میدانیم. برسیم به فصل جاری. به ترکیب فیکس تیم در صورتی که مصدوم و محروم نداشته باشیم، دقت کنید : ناواس، کارواخال، واران، راموس، مارسلو، کاسمیرو، کروس، مودریچ، بیل، رونالدو، بنزما.
در مورد ناواس که جای بحث نیست و ظاهرا این دروازه بان یک درخشش مقطعیِ یک فصله داشت و همین و بس!
خط دفاع کارواخال را دارد که مثل همیشه مطمئن است و در دفاع و حمله وزنه ی بزرگی محسوب میشود. واران را داریم که بسیار سریع و سرزن است ولی بر خلاف بازیکنانی مانند پپه هوش دفاعی بالایی ندارد و نمیتواند مناطق خالی دفاعی را پوشش بدهد. راموس و مارسلو هم که پس از حداقل یک دهه بازی کردن در تیمی مانند رئال مادرید هنوز در انجام ساده ترین حرکات دفاعی هم مشکل دارند و مانند آن بچه خرخوانی دفاع میکنند که اولین بارش است در زنگ ورزش مدرسه پا به توپ میشود. در 90 درصد مواقع از بازیکنان حریف جا میمانند یا دریبل میخورند، اگر هم این گونه نشود، یا گل به خودی میزنند یا پنالتی میدهند یا سوتی های منجر به گل!!
و نکته ی جالب و خنده دار این جاست که در چند سال اخیر در تیم منتخب فیفا ، همواره پیکه و راموس و مارسلو حضور ثابت داشته اند؛ سه مدافعی که در اکثرِ گلهای دریافتی تیم های باشگاهی و ملی شان مقصر اصلی هستند. برای مثال از وقتی پویول از بازی های ملی خداحافظی کرده، دیده ایم که چقدر زوچ پیکه-راموس مضحک و بچه گانه عمل میکند؛ یعنی دو مدافعی که چندین سال است زوج ثابت دفاع مرکزی تیم منتخب سال فوتبال هستند!!! در همین یورو2016 پپه نشان داد که چقدر سطح بازی اش از امثال راموس و واران بالاتر است. در حالی که مدافعین و هافبک دفاعی های کنار پپه بسیار ضعیف تر از مدافعین و هافبک های دفاعی تیم ملی فرانسه و اسپانیا هستند. شاید فقط زیدان باشد که بهترین مدافع چند سال اخیر دنیا را نیمکت نشین راموس و واران میکند.
تنها فصلی که راموس ما را دق نداد یا حداقل کمتر دق داد، همان فصل دسیماست که آن هم به این خاطر بود که کاسیاس، کونترائو، پپه و ژابی آلونسو از 4 طرف سوتی های بی شمار راموس را جمع میکردند. از این 4 نفر دو نفر دیگر در رئال نیستند، یک نفر دائم المصدوم بوده و نفر چهارم هم ذخیره ی استاد واران و استاد راموس شده و قرار است تابستان از تیم جدا شود!!
حال به خط هافبک نگاه کنیم؛ کاسمیرو، کروس و مودریچ. مودریچ هنوز همان جادوگر همیشگی است که دیدن بازی اش ما و حتی رقبایمان را به وجد می آورد. ولی کروس و کاسمیرو دو بازیکن کند و بدون خلاقیت هستند که درست است که بازیکن های خوبی هستند ولی ژابی آلونسو به تنهایی تمام توانایی های این دو را داشت به علاوه ی این که در خلق موقعیت گل و ارسال پاس های عمقی از هر دوی این بازیکنان برتر بود. دیگر به دیماریا اشاره نمیکنم که جای خالی اش قرار نیست حالا حالاها پر شود. هر سه هافبک ما هافبک های خوبی هستند. هر سه دونده، شوتزن و توپگیر هستند و در کلاس جهانی بازی میکنند. اما در هنگام ضد حمله ها و حملات تنها توپ را به کناره ها برده و سرعت را از تیم میگیرند. به خصوص کاسمیرو و کروس که بارها زهر حملات ما رو گرفته اند. هیچ کدام از این سه نفر هم نمیتوانند پاس های عمقی و تعیین کننده ارسال کنند. کاری که بازیکنانی مانند خامس، دی ماریا و اوزیل در آن تخصص دارند. یعنی ما سه هافبک داریم که تقریبا نقش هر سه در حملات تیم یکسان است با این تفاوت که مودریچ سریع تر و دریبل زن تر است و کروس و کاسمیرو قدرتی تر و کند تر. یعنی سه هافبک داریم که هنگامی که صاحب توپ هستیم، کارهای تکراری و قابل پیش بینی میکنند. بر خلاف ایسکو، خامس، کواچیچ و حتی آسنسیو که با یک شوت ناگهانی یا دریبل های سریع یا پاسهای عمقی و اریب میتوانند مهاجمین را در موقعیت عالی گلزنی قرار دهند. یادمان نرود که بهترین بازی فصلمان یعنی بازی رفت مقابل اتلتیکو زمانی بود که کروس، کاسمیرو، بنزما را نداشتیم و سیستم را هم به 4-2-3-1 تغییر دادیم.
و بالاخره برسیم به خط پرحرف و حدیث تیم یعنی خط حمله؛ جایی که بنزما و رونالدو هیچ کمکی به دفاع تیمی و پرس از جلو نمیکنند. در بارسا تنها مسی است که دفاع نمیکند و آن هم در حالیست که اگر منصف باشیم، همین مسی بسیار بیشتر از رونالدو و بنزما در دفاع تیمی شرکت میکند. بیل هم معمولا نصف فصل مصدوم است. بنزما را همه به جز زیدان قبول داریم که هیچ سودی برای تیم ندارد و عملا تیم را ده نفره میکند. هیچ یکی از این سه نفر دریبل زن قهاری نیستند و مانند سوارز هم نیستند که با تحرک بالا و حرکات ترکیبی مدافعین حریف را گیج کنند و به اشتباه بیندازند. معمولا هم اگر قرار باشد، تعویضی انجام شود، لوکاس وازکز به زمین میاید و به موراتا و ماریانو کمتر فرصت میدهیم. لوکاس وازکزی که هر چه از او بد بگوییم، باز هم بعضی هواداران پیدا میشوند که بگویند عوضش دوندگی بالایی دارد. این حرف مرا یاد وقتی می اندازد که هر چقدر از مشکلات موجود در کشور صحبت میکنیم، باز یکی پیدا میشود که بگوید عوضش امنیت داریم !!!!!!!!!
در نتیجه، شاید بزرگ ترین مشکل تیم (کنار داوری ها و عملکرد کادر پزشکی و وضعیت مصدومین) این باشد که در ترکیب، نقش های تکراری داریم. مدافعین پراشتباهی که دفاع بلند نیستند و تمام تمرکزشان بر روی حرکات هجومی قرار گرفته تا گل بزنند یا پاس گل بدهند، هافبک هایی که تنها در عرض پاس میدهند و تمام پاس گلهایشان از روی کرنرها و ضربات ایستگاهی است، و مهاجمینی که نه خلق موقعیت میکنند نه دریبل زن هستند، تنها منتظر هستند تا توپ های بلند رسانده شود و ضربه ی سر بزنند و گاهی هم سر خودشان یا بقیه غر بزنند.
پی نوشت: شاید عجیب به نظر برسد که ما به بازیکنانی مانند راموس، مارسلو و بنزما سال هاست فرصت داده ایم تا بالاخره عملکرد پراشتباه خود را بهبود بدهند و هنوز هم موفق نشنده اند. ولی به ستاره هایی مانند والتر ساموئل، کامبیاسو، مایکل اوون و چیچاریتو تنها یک فصل مهلت دادیم و حتی به فوق ستاره ای مانند اتوئو همین یک فصل را هم مهلت ندادیم تا در تیم اصلی حضور یابد. به علاوه، از امثال خسه ها، رائول ها، هیگواین ها، موراتاها، ماریانوها و آدبایورها بگذریم که قربانی مهاجم کثیفی مانند بنزما شدند.
ali number 7


