در 4سال اخیر فینال لیگ قهرمانان اروپا یک پای ثابت را همواره بخود دیده است!بله بایرن مونیخ تیمی که هیچگاه از بردن اقناع نمیشود و همواره بدنبال چالشهای جدیدی است،پس از فینال مادرید و محرومیت شبهه برانگیز ریبری و پس از فینال مونیخ و کابوس ناکامی روبن هواداران بایرن هرگز تسلیم شرایط نشدند زیرا در فلسفه میا سان میا هرگز شکست و تسلیم جایی ندارد بازگشت قهرمان درست در زمانی کلید خورد که سایه سنگین ناکامی در فینال بر فوتبال ملی آلمان هم بال گسترانیده بود همگان راه حل گذر از این مقطع را یک قهرمانی بین اللملی میدانستند تا نسل لام و شواینی بتواند اثری جاودانه بر لوحه فوتبال جهان حک کنند،چلسی در سال 2012 با ارایه سبکی به غایت تدافعی توانست تیمی را از رسیدن به قهرمانی درخانه محروم کند که کارشناسان جمع کردن بازیکنان این تیم را خارج از توان هاینکس و سران بایرن میدانستند ولی اینجابود که ققنوس از دل آتش متولد شد و بایرن باتیکه به اصل تاریخی خود یعنی بازگشت قهرمانانه به میدان برگشت و دست بکاری زد که تاکنون درتاریخ هیچ تیمی بسان بایرن موفق به انجامش نشده!جدا ازاینکه آنها تنها میزبانی بودند که در لیگ قهرمانان به فینال رسیدند ولی شکست خوردند واین نیز یک کار ویژه بود آنها تنها تیمی بودند که سال بعد توانستند جام را به خانه بازگردانند آنهم با بهترین نتایج در مقابل رقیبان!دقیقا زمانیکه سال 2013 به پایان رسید در یک پلی بک به دوسال قبل درمیابیم تفاوت میان بایرن و تیمهای نو ظهوری مانند چلسی در اینست که چلسی بلافاصله پس از قهرمانی اروپا به لیگ اروپا نقل مکان میکند ولی بایرن پس از یک شکست ناباورانه خانگی قهرمانی اروپا و 3گانه بدست می آورد!این را باید در DNAو سلولهای یک باشگاه تاریخی جستجو کرد آنچه زمان به طرفداران بایرن آموخت این بود که صبر میتواند همواره باشگاه را به بهترینها سوق دهد.بعد از دوسال شکستهای متوالی از دورتموند شکست از چلسی شکست از بارسای رویایی فقط سال 2013 بود که هواداران بایرن توانستند شاهد گرفته شدن انتقام تک تک این شکستها دقیقا به اشکال مشابه باشند وچه چیزی بهتر از جرعه ای آب در سراب بیابان میتواند تشنه ای را شادمان کند!؟
