نتوانستیم آنالیز کاملی از تمامی تیمهای برتر اروپا ارائه دهیم، اما متعهد شدیم که تعدادی نکته در مورد تیمهایی که از دست دادیم را در این جا ارائه دهیم.
اتلتیک بیلبائو
3-3-4 مالکیت-محور، ساخته شده برای کنترل و چیرگی به واسطه آندر هررا، آندر ایتوراسپه و بنیات. آریتز آدوریز ارائه دهنده یک گزینه هدف است و وینگرهایی سریع در دو طرف وی قرار دارند.
بایر لورکوزن
با حضور لارس بندر آنها تلاش میکنند شرایط را توسط یک پوسته 3-3-4 کنترل کنند اما بدون او تقریباً بدون استثنی به ضدحمله روی میآورند. این موضوع مناسب بازیسازهای بسیار خوبشان، سیدنی سم و هونگ مین سون، است.
بروسیا مونشن گلادباخ
لوسین فاوره یک 2-4-4 با دو مهاجم سختکوش به نامهای مکس کروز و رافائل بازی میکند. سرعت پاتریک هرمان در سمت راست یک کمک کلیدی و دوندگی کریستوف کرمر برای حفظ بالانس اساسی است.
فیورنتینا
وینچنزو مونتلا یک تعویض کننده سریالی سیستم است اما به لطف هافبکهای تکنیکی زیادی که در اختیار دارد، سیستمهای او همواره در جهت تسلط بر میانه میدان طراحی میشود.
*قسمت بعدی: آرسنال.
