بنظرمیرسه این پرسپولیس عادت داره ک لقمه را دور سرش بچرخونه و هوادارانش را عذاب بده.از رسیدن ب لب چشمه و تشنه برگشتن پارسال گرفته تا شکست تلخ در دربی برگشت اونم وقتی همه چیز برای برپایی یک جشن اماده مینمود و تا همین دیشب و بازی جلوی الریان زیرک پرسپولیس تخصص پیدا کرده در فرصت سوزی های نا به هنگام و ازاردهنده .در اذیت کردن هوادارانش درست مثل مهاجم نوکش ک سختترین توپارو گل میکنه اما درزدن بغل پا ...!
امشب هم مث دربی خیلی زود گل اول را زدن و همه را امیدوار کردن .و درست مثل دربی و (مث بازی الوحده) بعدش معدود موقعیتهای حریف درچالش مانکن مدافعان و گلر اخیرا پرحاشیه همگی! ب گل تبدیل شدن. حالا دیگه کمتر اثری ازون دیواربتونی اهنین ب چشم میاد ک سیدجلال را ب مردسال فوتبال ایران تبدیل کرد و بیرانوند را بسرعت محبوب سکوهای ازادی وفیکس تیم ملی کرد هرچه ک هس عدم اطمینان هس و لرزان بودن قفس توری، خروجهای سردرگم گلر و سوتیهای عجیب اما تکراری مدافعین. انگار نه انگار اینها همون گلر ملقب ب اقای کلین شیت و خط دفاعیی بودن ک درتمام فصل ب اندازه کمتر از انگشتان دو دست گل خورده بودن. هرتوپی ک ب دروازه بیرانوند میاد قائدتا انتظار یک گل را باید داشته باشیم مگرخلافش ثابت بشه .برانکو تا همینجاش هم با عناصر دفاعی محبوبش واز جمله ربیعخاه و ماهینی وبیرانوند خیلی مماشات کرده . الان ک هنوز فرصت صعود کاملا از کف نرفته پروفسور باید دست بجنبونه و تغییراتی در تاکتیک و نفراتش بده. علیرغم میلش وهرچند بدموقع و دیر اما باید رامین راهم ببخشه و حتی مهمتر از اون باید اونو درپست تخصصی خودش بذاره تا حداقل ی قسمت از خط دفاع امنیت لازمو پیدا کنه. (اگرچه تقریبا مطمئنم تا مجبور نشه چنین کاری نخاهد کرد).تیم تغییر استراتژی و رویکردی محتاطانه تر جهت صعود وتقویت در فرصت بعدی میطلبه . دلیلی برای حمله کردن بعد از گل اول وجود نداره اونم دراسیا ودرخانه رقیبانی زیرک مثل الریان والوحده.
ساختار دفاعی پرسپولیس لرزانتر از اونیه ک بتونه دسترنج ن چندان پربار خط حمله بیدقت پرسپولیس را محافظت بکنه. شاید برانکو بایستی رودرواس را کناربذاره ب رادوشویچ گلر کم حاشیه خودش هم شانسی دوباره بده اگرچه با اخلاقی ک از مربی سراغ داریم اگه ب کسی اعتقاد پیدا کنه محاله دیگه اونو کناربذاره.همونطور ک درقاموس مربی کرووات نیمکت نشینها و انجام تعویض جایی نداره.اگه جریانات رضاییان نبود شاید محرمی هم الان شکوفا نشده بود .تنها چیزی ک برانکو را خشمگین میکنه رامین رضاییان وسوالهای گاه وبیگاه هس ک حالا با باخت بد دوحه باید اماده شنیدن هرباره اونها باشه. شاید اگه بختهای صعود کمرنگ بشه همون هوادارانی ک درهمه حال ندیده و صد فی صد حق را ب مرد کرووات میدادن هم کم کم سروصداشون دربیاد از لجبازی مربی ؛ اونم درمقطعی ک تیم روی نیمکت عملا کسی را نداره و دفاع های کناری محبوب پروفسور عملکردهای پر ازسوال وابهام را کم نشون ندادن!
مربی باید ضرورت تغییرات را درک کنه وگرنه خیلی زود دیر میشه ،چون اینجا ایران هس!
