خودم اینا تو ذهنمه به ترتیب:
1)ناتالی پورتمن در فیلم لئون (ماتیلدا) :این اولین فیلم ناتالی پورتمن یازده ساله بود و گریه کردن جلوی دوربین براش کار آسونی نبود لوک بسون کارگردان از دستیارش خواست تا روغن نعنا به صورتش بزنه تا اشکش در بیاد این روغن چنان دماری از روزگار پورتمن درآورد که از اون به بعد از ترس روغن خیلی راحت و آسون میزد زیر گریه....به نظرم قویترین فیلم پورتمن بود....
2)سالواتوره کاسکیو در سینما پارادیزو (توتو) :تورناتوره کارگردان که مثل کاراکتر توتو سالهای کودکیش رو در آپاراتخانه سینمای کوچک شهرش گذرونده بود در انتخاب بازیگر کودک فیلم وسواس به خرج میداد بعد از تست گرفتن از سیصد کودک رسید به سالواتوره هشت ساله ازش پرسید سینما چیه به نظرت؟سالواتوره که از اون موقع پاش به سینما نذاشته بود جواب داد سینما یک تلویزیون بزرگه...همین پاسخ معصومانه برای قانع کردن تورناتوره کافی بود.....
3)دنی لوید در فیلم درخشش (دنی) :کوبریک کارگردان تمام تلاشش رو کرد که از دنی لوید سر صحنه محافظت کنه طوری که لوید تا یازده سال بعد از ساخت فیلم نمیدونست تو یه فیلم ترسناک بازی کرده تازه در 16 سالگی برای اولین بار فیلم تماشا کرد و فهمید به بخش ثابتی از کابوس های مشترک همه ما تبدیل شده...دنی لوید الان آموزگاره
4)عدنان عفراویان در فیلم،باشو غریبه کوچک بهرام بیضایی (باشو)
به توصیه دوستان:
هالی جوئل آزمنت که با بازی در فیلم حس ششم ام.نایت شیامالان در یازده سالگی و فیلم هوش مصنوعی استیون اسپیلبرگ در سیزده سالگی همه رو انگشت به دهان کرد....
