بیست سال فوتبال دیدن و غم و شادی چشیدن و بالا و پایین پریدن از فرط شادی و گریه های گاها تلخ من و همنسلان من را بزرگتر و شاید باتجربه تر کرده.خیلی وقتها به این جمله فکر میکنم که از شکست حریف بیشتر خوشحال میشویم یا از پیروزی تیم محبوب خود؟شاید این نقطه آغاز مفهوم طرفداری از دید من باشد... راستش دروغ است که بگویم کل کل کردن را دوست ندارم اما به همان اندازه از توهین و بی احترامی و ناراحتی دوستم که طرفدار تیم حریف باشد ناراحت میشوم.حقیقت این است که نقطه مشترک همه ما یک شش حرفی ساده است...فوتبال...بیشتر ما با کارتون فوتبالیستها عاشق این شش حرفی دیوانه کننده شدیم.روزهایی که فرقی نمیکرد طرفدار کاکرو یوگا باشی یا سوباسا.واکی یا واکاشی...اما طرفدار هر تیمی بودیم با سرجلوی توپ گذاشتن های ایشی زاکی میخندیدیم و عشق میکردیم...با قلب درد میزوگی قلبمان میگرفت با حرکات رویایی دوقلوهای تاچیبانا رویاپردازی میکردیم و ... راستش را بخواهید فوتبال همان فوتبال است اما ما عوض شده ایم.همه سختی و غم زندگیمان را با برد یا باخت تیم حریفمان با کلمه های نیش دار و گاها زننده سر هم خالی میکنیم.حتی به این فکر هم نمیکنیم که خیلی وقت ها این توهین ها مستقیما به پسرخاله و دوست و شاید برادر خودمان باشد. راستش خیلی وقتها مطمینم که انقدری که بعضی از طرفدارهای ریال و بارسا به هم توهین میکنند گوتی و پیکه با هم دشمنی ندارند.یا انقدری که پرسپولیسیها و استقلالیها در بازی با تیمهای دیگر و حتی در لیگهای بین المللی به هم توهین میکنند بازیکنان این دوتیم با هم کینه ندارند.هفته ای که گذشت طرفداران دو تیم دوست داشتنی شمال دست به یقه شدند.این تصویرها حتی مجازی یا اسکرین شات هم نبود همه اینها در دنیای واقعی بود... نمیدانم به کجا میرویم اما میدانم کانالهایی که بالای 200هزار مخاطب دارند و طرفداران تیم حریف را با الفاظ "حقیر" و "عقده ای"خطاب میکنند آیا به آتش زیرخاکستری که اماده شعله ور شدن هست هم فکر میکنند؟ تمام جذابیت فوتبال به رقابت است و جنگ و نبرد آن...اما نباید فراموش کنیم که ما با لذت بردن از فوتبال عاشق فوتبال شدیم.به این شش حرفی دوست داشتنی احترام بگذاریم و همیشه یادمان باشد با همه تفاوتهایمان ما یک نقطه مشترک داریم... فوتبال نقطه مشترک همه ما....