فصل 88-89 قبل از شروع یه کابوس برای طرفداران پرسپولیس بود..فصل گذشتش برای پرسپولیس پرستاره پر از ناکامی بود و در نقل و انتقالات تمام بازیکنای خوبش رو تیم از دست داد وعملکرد فاجعه ای در پنجره تابستونی داشت..عباس انصاریفرد مدیر عامل هم همش برای تیم حاشیه درست میکرد..بدتر از همه دو هفته مانده به شروع لیگ سرمربی تیم معلوم نبود و بعد از اینکه برانکو پیشنهاد مربیگری پرسپولیس رو رد کرد مدیریت وقت به سراغ هموطن پروفسور رفت و کرانچار آورد که شاید اون موقع فقط اسمش رو به عنوان سرمربی کرواسی تو جام جهانی 2006 شنیده بودیم...
تیم با تمام مشکلات شروع متوسط و قابل قبولی داشت و با رفتن عباس انصاریفر آرامش به تیم برگشت..هر چه لیگ جلوتر رفت و کرانچار با تیم وقف پیدا کرد نتایج و بازیای تیم درخشان تر شد..
قبل از تعطیلاتی برای اردوی تیم ملی که حدود یک ماه بود کرانچار که با تمام موانع و دست خالیش پرسپولیس رو به رتبه سوم رسونده بود که کمتر هواداری اول فصل فک میکرد تیم خوب نتیجه بگیره در خبری شوکه کننده برکنار شد!.. یه تصمیم عجولانه و بچگانه و احساسی که مسیر پیشرفت تیمو به نابودی برد...
کرانچار اگه میموندمطمئنا تیمو همون فصل به مانند دایی قهرمان حذفی میکرد و اگه کل مدت قراراداش یعنی دو فصل دیگش رو میموند و تیمو خودش میبست بدون شک پرسپولیس رو حداقل یک بار قهرمان لیگ میکرد...
یادمه اون روزی که برکنار شد بابام گفت پرسپولیس ده سال رفت عقب من نفهمیدم معنی حرفش چیه ولی گذر زمان ثابت کرد که واقعا پرسپولیس به سیاه چال افتاد!
و همچنین یادمه دو سال پیش حبیب کاشانی رو از نزدیک دیدم با رفیقم ازش پرسید بزرگترین اشتباهتون تو پرسپولیس چی بود جواب داد:"اخراج کرانچار!"
*پ.ن:من نمیگم مشکل تیم اومدن دایی بود کلا رفتن کرانچار اشتباه بد بود..مثل این میموند که فصل پیش زمانی که تیم به رتبه های سوم رسیده بود برانکو برکنار شه و یکی دیگه جاش بیاد(اونایی که یادشون نیست با این مثال فک میکنم عمق اشتباه رو درک کردن)
