1-اولین بار آشنایی ما با تو حضورت در سمت سرمربیگری تیم پرسپولیس بود آنجا که به جرم تساوی خارج خانه اخراجت کردند!!!اما حتی به استقبال علی دایی به عنوان مربی آینده رفتی و در حالی که می توانستی مبلغ قراردادت را تا آخر بگیری. بخشی از قرار دادت را بخشیدی و رفتی.
2-بعد از مشکلات لوکا با سپاهان و اعتصاب بازیکنان تو سرمربیگری سپاهان شدی و در رویایی ترین حالت فاصله 9 امتیازی با صدر را جبران کردی و خاطره انگیزترین قهرمانی سپاهان را رغم زدی
3-یادم هست مقاله ای میخواندم که درباره نقد فوتبال آن زمان ایران و نبود تاکتیک های مربیگری در تیم ها بود.مقاله در جایش نوشته بود همه تیم ها زیر توپ میزنند و این فقط تو و سپاهان هستید که فوتبال بازی می کنید
4-بعد از دو قهرمانی در کمتر از سه سال به جرم چند تساوی متوالی اخراج شدی و بی حاشیه از تیم رفتی بدون اینکه مثل مربیان بعد از خودت بهانه تراشی کنی
5-قرار بود مربی تیم امید شوی و بعد از مدت ها به رکورد المپیک نرفتن خاتمه بدهی اما نمی دانستی لیاقت فدراسیون بیشتر از زوج خاکپور مایلی کهن نیست
6- مگر میشود قهرمانی جام حذفیت بعد از بردن استقلال و پرسپولیس در آزادی را فراموش کرد؟مگر میشودقهرمانی لیگت با وجود فاصله 9 امتیازی را فراموش کرد؟مگر میشود کامبک تیم 9 نفره ات را که بازی 2 بر صفر باخته را مساوی کرد فراموش کرد؟مگر میشود کامبک مقابل الهلال فراموش کرد؟مگر میشودبازی های تهاجمی تیمت را فراموش کرد؟
7-این تو آقای کرانچار و سپاهان ما
به امید اینکه دوباره از شدت خوشحالی قهرمانی تیممان تا صبح بیدار باشیم و کنار زاینده رود شعر قهرمانی بخوانیم
