سیستم: 1-3-2-4
مربی: آرسن ونگر
آنالیز:
برای چند فصل آرسنال با هیبریدی از 3-3-4/1-3-2-4 بازی میکرد ولی در این فصل از مسابقات، سیستم خود را به طور کلی به سیستم دوم (1-3-2-4) تبدیل کرد و نتایج بسیار خوبی نیز گرفته است.
هنوز هم هدف فوتبال مالکیت-محور و انتقال سریع توپ بین بازیکنان است؛ زیرا آرسن ونگر شدیداً معتقد است که تسلط از طریق به انحصار در آوردن توپ حاصل میشود.
فصل 2012-2013 به خوبی پیش نرفت اما وارد کردن مهاجم هدف جدید، اولیویه ژیرو، به تیم بیش از حد انتظار طول کشید و او مرکز حملات است. تحرکات عرضی وی – بازی ترکیبی با همتیمیها، دویدن در کانالها و به چالش کشیدن مدافعین کناری – نقشی نسبتاً یکتاست و حتی زمانی که او گلزنی نمیکند هم اثری میگذارد.
با دویدن هافبکها به جلو برای اضافه شدن به او، بازههای ممتد فشار در یک سوم نهایی تشکیل میشود و فرصتهای گلزنی زیادی برای آنهایی که در وضعیتهای تهاجمی هستند، ایجاد میشود.
در نتیجه گلها بین اعضای تیم تقسیم شده است؛ آروم رمزی 8 گل، تئو ولکات 5، کازورلا و اوزیل 4 و ویلشر 3 گل به ثمر رساندهاند.
زوج مرکز خط دفاعی متشکل از پر مرتهساکر و لورن کوشیلنی بهترین زوج لیگ برتر در این فصل بوده است. آنها یک زوج کلاسیک متوقفکننده-سوویپر در پشت یک زوج هافبک دفاعی بهبود یافته تشکیل دادهاند.
میکل آرتتا بسیار پیشرفت کرده و متیو فلامینی مسئولیت او را سبکتر کرده است. گیبس قدمی رو به جلو برداشته و سانیا به شکلی ناگهانی شیوه سانتر کردن را آموخته است. اینها کلید بسته ماندن دروازه آرسنال بودهاند.
توپچیها سومین خط حمله و دومین خط دفاع لیگ را دارد. یک تعادل باورنکردنی.
*قسمت بعدی اتلتیکو مادرید.
