چلسی برای دختری که هوادارش نبود...

فکر میکنم همه متفق القول هستیم که آبی ها رو باید با سنگ محک "پیش از آبراموویچ و پسا آبرا " دونست و بررسی کرد. برای خود من چلسی قبل از ایشون یک عدد فرانچسکو زولا و هاسلبنک هست . والسلام. البته ماکلله هم میتونه حساب بشه اگر قبلش اومده نمیدونم دقیقا. البته برای کسایی که واقعا قبلا این تیم رو میشناختن کاپیتان لبوف و مارسل دسایی و دیدیه دشام هم اشنا میشیم.ولی هرگز تیم کاریزماتیکی نبودن. اینکه میگم میشناختن واقعا خودم ندیدم کسی که بشناسه.مثلا همسر دوستم خیلی ادعاش میشد در مورد چلسی بعد مارسل دسایی رو نمیشناخت :))))) پس با چلسی فنا نباید تو این زمینه ها کل کل کنید.چون اکثرا بعد از رانیری میشناسن تیم رو.و مخصوصا دیگه بعد از مورینیو. ولی تا دلتون بخواد زولا دلبری کرده. مثالی که برای بچه های همسن و سال بخوام بزنم مثلا یه نقشی تو مایه های جی جی اوکوچا رو داشت تو بولتون. ( کسایی که نمیشناسن سرچ کنن اوکوچا vs اولیور کان. میفهمن کیه... تو دوران قبل از روسی شدن باشگاه حرف خاص دیگه ای نمیشه زد ( در حد سن و سال من ) و واقعا مورد کاریزماتیکی وجود نداره برای گفتن. پس بریم و بریم برسیم به دوران پسا روسی شدن باشگاه. خلاصه خیلی سریع باید بگذریم از اون چلسی. البته قبل از حرکتمون به جلو باید یه نفرو با خودمون سوار کنیم و بیاریم جلو :) بله جان تری.هرچقدر هم که از کردارش متنفر باشیم نمیشه منکر جاوید بودنش در چلسی باشیم.یه چیزایی تو مایه های لیمو عمانی تو خورشت قیمه مثلا ( مثال دقیقی بود بنظرم.اصالت یعنی ) جان تری اگر اون مسائل خاص رو نداشت خودم شخصا عاشقش بودم تو فوتبال....ولی خب خودم شخصا ادمی هستم برام مهمه این چیزا.بگذریم. چلسی آبراموویچ برای من با رانیری شروع نمیشه واقعا. درسته وقتی 2003 چلسی رو خرید رانیری داشت از 2000 کارشو میکرد. ولی برای من چلسی رو برد های پیاپی و وحشتناک مورینیو شروع میکنه. موزینیو از سال 2004 که اومد تو 185 بازی 124 تا رو میبره.بطور مثال برای رانیری این عدد توی 200 بازی 110 هست! ضمن اینکه یه نسل طلایی تو اروپا تربیت میکنه. حتی لمپارد هم میگفت کع مو به ما عادت بردن رو تزریق کرد... بنابراین مورینیو رو نمیشه فراموش کرد... رکورد های عجیب غریب... اماخواست خودم اینه که از مورینیو کمتر گفته بشه.ولی از نظر من و برای من چلسی و شروع عصر طلاییش مورینیو هست و بس. برای من چلسی آبی پررنگی هست که اومد غول قرمز رو پاگیر کرد!!! برای من چلسی دروگباست.و بردن بایرن تو فینال... یکی از پرتنش ترین فینال ها برای من. برای من چلسی لمپارده و گلش به بولتون و اولین قهرمانی! برای من اندی کول که برخلاف قیافه ش خیلی هم باهوش بازی میکرد یعنی چلسی! روبنی که اومد و رفت رئال و بعدشم بایرن چلسی رو ساخته. اما عجیب ترین بازیکن اون سال ها دیمن داف ایرلندیه.باید میدیدین بازیشو... پیتر چکی که معرفی شد به همه ی دنیا. مایکل اسینی که نبود ماکلله رو بدجوری پر میکرد! نمیدونم... ولی برای من چلسی یعنی بازیکن.نه تیم. برخلاف ارسنال . نمیدونم این خوبه یا بد. ولی قطعا همین ویژگی چلسی رو برای من جذاب کرد! یه نگاه بندازیم به لیست بازیکناش شاید شما هم به من حق بدین! دی متئو! پانوچی! گرونکیایر! هاسلبنک! گودیانسن! گالاس! لمپارد! داف! جرمی! اشلی کول! جو کول! ماکلله! مالودا! ایوانویچ! آنلکا! کرسپو! شوچنکو! تورس! رامیرز! ماتا! دروگبا! اسین! و ..... و تک تک ستاره های دیگه که یادم نمیاد! شایدم من اشتباه میکنم. ولی چلسی این حس رو به من میده. و در کل خیلی هیجان خاصی به من نداده. شاید بخاطر رنگ پیراهن تیمه :))) شاید بلد ترین چیز چلسی برای من باختش تو فینال مسکو باشه. واقعا شما هم فکر میکنین حق چلسی بود قهرمان شه؟ یه چند تا جمله همیشه تو ذهنم هست وقتی به چلسی فکر میکنم چلسی زیباترین آبی دنیا نیست ، ولی بهت زیبایی رو یاد میشناسونه... چلسی تورو عاشقت نمیکنه ، ولی یادت میده چطوری عشق رو تجربه کنی... چلسی مثل معشوقه ایه که وسط راه ممکنه هر بلایی سرت بیاره... چلسی مثل یه مرد عاشقه ؛ که فردای یه شب بارونی و سخت که پناهت داده ممکنه برگرده تو روت نگاه کنه و بگه ببخشید شما؟ همیشه آرزو داشتم چلسی تو یه شهر دیگه ای بود ؛ مثلا حال و هوای چلسی بیشتر به یه شهری مثل پاریس میخوره تا لندن... تاتنهام برای من لندنی تره!حتی آرسنال... ولی چلسی خیلی خوبه با همه ی آشفتگی هاش... ببخشید اگر دوست نداشتین ♥ ♥