عجیب ترین شماره پیراهن های دنیای فوتبال

طرفداری- شاید اگر به شماره های بازیکنان دقت کرده باشیم به این نتیجه می رسیم که از از دروازه بان تا خط حمله شماره های خاصی برای بازیکنان در نظر گرفته شده است. به طور مثال شماره "1" شماره دروازه بان است اما در طول تاریخ بعضی از بازیکنان شماره هایی بر تن کردند که کمی عجیب بوده و در واقع با پست آن ها هم خوانی نداشته است. شماری از این بازیکنان را با هم مرور می کنیم: هشام الزروالی بازیکن مغربی، بعد از پیوستن به تیم آبردین اسکاتلند در سال 1999 شماره 0 را انتخاب کرد. به دلیل اینکه این بازیکن به "زیرو" معروف بود این شماره را انتخاب کرد. این برای اولین بار بود که بازیکنی این شماره را در لیگ اسکاتلند انتخاب می کرد. بعد از حدود یک سال فدراسیون فوتبال اسکاتلند پوشیدن این شماره را ممنوع اعلام کرد و بعد از خروج الزروالی در سال 2002 از آبردین همچنان پیراهن او در فروشگاه های رسمی این باشگاه به فروش می رفت. ادگار داویدز ستاره تیم ملی هلند در آخرین تجربه فوتبالی خود در سال 2013 در تیم بارنت در لیگ دسته سوم انگلیس شماره "1" را انتخاب کرد. انتخابی که باعث تعجب هواداران و خبرنگاران وقت شد. شماره 10 معمولا شماره بازیکنان بزرگ و هجومی یک باشگاه است، اما ویلیام گالاس بعد از پیوستن از چلسی به آرسنال شماره 10 را بر تن کرد. ویلیام گالاس یک مدافع بود و پوشیدن این شماره کمی عجیب به نظر می آمد. در سال 2008 رونالدینیو از بارسلونا به میلان پیوست. رونالدینیو که در بارسلونا شماره 10 را بر تن میکرد در میلان نتوانست این شماره را به دست بیاورد چرا که بر تن سیدروف بود به همین دلیل او باید شماره دیگری را انتخاب می کرد که در نهایت شماره 80 انتخاب ستاره بزرگ فوتبال برزیل بود. انتخاب این شماره اشاره به سال تولد او یعنی 1980 داشت. شماره 1 بر تن الیورکان قرار داشت و بعد از اینکه ینس لمن نتوانست شماره 12 را انتخاب کند در دیدار دوستانه آلمان و ایتالیا پیش از جام جهانی 2006 ینس لمن در آن بازی شماره 9 را بر تن کرد که برای یک دروازه بان عجیب بود. ماریو گومز بعد از پیوستن به بایرن مونیخ شماره 33 را انتخاب کرد، در طول 4 فصلی که این بازیکن در بایرن حضور داشت شماره 33 برای او بهترین شماره ممکن بود و این در حالی بود که او می توانست به عنوان مهاجم شمار 9 و یا 11 را انتخاب کند. بیسنته لیزارازو بعد از پیوستن مجدد در سال 2005 به بایرن مونیخ شماره 69 را انتخاب کرد که اشاره به سال تولد او یعنی 1969 داشت. ماریو بالوتلی در میلان و منچسترسیتی شماره 45 را انتخاب کرد شماره که کمتر استفاده می شود و این انتخاب نیز کمی عجیب بود، البته بالوتلی در نیس به دلیل قوانین فوتبال فرانسه نتوانست این شماره را انتخاب کند. امانوئل آدبایور در اولین سال های حضورش در تیم ملی توگو شماره 4 را انتخاب کرد شماره ای که بیشتر عادت داریم بر تن مدافعان ببینیم، اما آدبایور به عنوان یک مهاجم این شماره را بر تن کرد. خالد بول اهروز بعد از پیوستن از هامبورگ به چلسی شماره 9 این تیم لندنی را بر تن کرد این در حالی است که بول اهروز یک مدافع بود، بیشترین عادت داریم این شماره را بر تن یک مهاجم ببینیم.